|
| Home |
ՀԱՅԵՐԵՆ-ՌՈՒՍԵՐԵՆ Армяно-Русскийсловарь общеупотребительных слов, научная, техническая,
общественно-политическая терминология
ԿՈ
| ԿՈԱԼԻՑԻԱ, ի Коалиция. | | | ԿՈԱԼԻՑԻՈՆ, ա. Коалиционный. | | | ԿՈԲԱԼՏ, ի (քիմ.) Кобальт. | | | ԿՈԲԱԼՏԱԿԱՆ, ա․ (քիմ.) Кобальтовый. | | | ԿՈԲԱԼՏԱՅԻՆ, ա․ (քիմ.) Кобальтовый. | | | ԿՈԲԱԼՏԱՔԱՐ, ի (հնք.) Кобальт, кобальтовая руда. | | | ԿՈԳԻ, տե՛ս Կարագ։ | | | ԿՈԴ, ի Код. | | | ԿՈԴԵՔՍ, տե՛ս Օրենսգիրք։ | | | ԿՈԶԱԿ, տե՛ս Կազակ։ | | | ԿՈԶԱԿԱՅԻՆ, տե՛ս Կազակային։ | | | ԿՈԶԻՆԱԽ, ի Козинах (восточная сладость). | | | ԿՈԶՌԱԿ ի Верблюжонок. | | | ԿՈԶՌՆ ի Верблюжонок. | | | ԿՈԹ, ի 1. Ручка, рукоятка, рукоять, черенок. 2. Стебель. 3. Плодоножка. 4. Черешок. 5. Древко. 6. Приклад (ружейный). ◊ Ականջի կոթ мочка (уха). | | | ԿՈԹԱԴԻՏԱԿ, ի Лорнет. | | | ԿՈԹԱՆԻ, տե՛ս Կոթավոր։ | | | ԿՈԹԱՌ, ի Патрон (электрический). | | | ԿՈԹԱՎՈՐ, ա. Имеющий ручку, рукоятку, рукоять. | | | ԿՈԹԱՏՈՂ, ի (տեխ.) Шатун. | | | ԿՈԹԵԼ1 եցի (հզվդ.) Приделывать, приделать ручку, рукоятку, рукоять. | | | ԿՈԹԵԼ2 եցի (խսկց.) Отчитывать, отчитать. | | | ԿՈԹՈՂ А 1.Монумент, обелиск, памятник, стела, столп (устар.). 2. (փխբ) Шедевр, жемчужина. | | | ԿՈԹՈՂԱԿԱՆ, ա․ 1. Монументальный. 2. (փխբ.) Прекрасный. | | | ԿՈԹՈՂԱՅԻՆ, ա․ 1. Монументальный. 2. (փխբ.) Прекрасный. | | | ԿՈԹՈՂԱՆԱԼ, ացավ (հզվդ.) Возвышаться, выситься над чем-либо. | | | ԿՈԹՈՑ, ի (բրբ.) Взбучка, нахлобучка, нагоняй. | | | ԿՈԹՈՒԿ, ի 1. Маленькая ручка, рукоятка. 2. Окурок. | | | ԿՈԹՈՒՆ, ի 1. Плодоножка. 2․ Черешок. 3. Приклад (ружейный). 4. Рукоятка, рукоять. | | | ԿՈԼԵԳԱ, տե՛ս Պաշտոնակից։ | | | ԿՈԼԵԳԻԱ, յի Коллегия. | | | ԿՈԼԵԳԻԱԼՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Коллегиальность. | | | ԿՈԼԵԿՏԻՎ 1. գ. Коллектив. 2․ ա. Коллективный. ◊ Կոլեկտիվ տնտեսություն, տե՛ս Կոլտնտեսություն։ | | | ԿՈԼԵԿՏԻՎԱՑՆԵԼ, ցրի Коллективизировать. | | | ԿՈԼԵԿՏԻՎԱՑՈՒՄ, ցման Коллективизация. | | | ԿՈԼԵԿՏԻՎԱՑՎԵԼ, վեց Коллективизироваться. | | | ԿՈԼԵԿՏԻՎԻԶՄ, ի Коллективизм. | | | ԿՈԼԵԿՏԻՎՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Коллективизм. | | | ԿՈԼԵԿՑԻԱ, տե՛ս Հավաքածու։ | | | ԿՈԼԵԿՑԻՈՆԵՐ Коллекционер. | | | ԿՈԼԵՋ, ի Колледж. | | | ԿՈԼԻՆՋ, ի (բժշկ․) Колики. | | | ԿՈԼԽՈԶ տե՛ս Կոլտնտեսություն։ | | | ԿՈԼԽՈԶԱԿԱՆ, տե՛ս Կոլտնտեսային։ | | | ԿՈԼԽՈԶԱՅԻՆ, տե՛ս Կոլտնտեսային։ | | | ԿՈԼՈԼԱԿ, ի Кололак (род тефтелей). | | | ԿՈԼՈԼԵԼ, եցի (խսկց.) Свёртывать, свернуть, скатывать, скатать, скручивать, скрутить. | | | ԿՈԼՈԼԻԿ, ի Кололик (мясной суп с тефтелями). | | | ԿՈԼՈԼՎԵԼ, վեց (խսկց.) Свёртываться, свернуться, скатываться, скататься, скручиваться, скрутиться. | | | ԿՈԼՈՄԲ, ի (քիմ.) Тантал. | | | ԿՈԼՈՆ, ի (բրբ.) Куча. | | | ԿՈԼՈՆԵԼ, եցի (բրբ.) 1. Скатывать, скатать в шар. 2. Скучивать, скучить, собрать в кучу. | | | ԿՈԼՈՏ, տե՛ս Կարճահասակ։ | | | ԿՈԼՈՐ, տե՛ս Կլոր։ | | | ԿՈԼՈՐԱԿ 1. տե՛ս Կլոր։ 2. տե՛ս Կոլոլակ։ | | | ԿՈԼՈՐԱՏՈՒՐԱ, յի (երժշտ.) Колоратура․ | | | ԿՈԼՈՐԱՏՈՒՐԱՅԻՆ, ա. (երժշտ.) Колоратурный. | | | ԿՈԼՈՐԵԼ, եցի (խսկց.) Свёртывать, свернуть, завёртывать, завернуть, скатывать, скатать, скручивать, скрутить, придать форму шара. | | | ԿՈԼՈՐԻՍՏ, ի (արվ.) Колорист. | | | ԿՈԼՈՐԻՍՏԱԿԱՆ, ա. (արվ.) Колористический. | | | ԿՈԼՈՐԻՏ, ի Колорит. | | | ԿՈԼՈՐԻՏԱՅԻՆ, ա․ Колоритный. | | | ԿՈԼՈՐԻՏԱՎՈՐ, ա․ Колоритный. | | | ԿՈԼՈՒԴ, ի (քիմ.) Коллоид. | | | ԿՈԼՈՒԴԱՅԻՆ, ա. Коллоидный, коллоидальный. | | | ԿՈԼՈՓՈՆ, ի Канифоль. | | | ԿՈԼՈՓՈՆԵԼ, եցի (հզվդ.) Канифолить, наканифолить. | | | ԿՈԼՎԱՐՍՈՒԹՅՈՒՆ, թյան (հավ.) Правление колхоза. | | | ԿՈԼՏՆՏԵՍԱԿԱՆ 1. գ. Колхозник. 2. ա. Колхозный. | | | ԿՈԼՏՆՏԵՍԱՅԻՆ, ա. Колхозный | | | ԿՈԼՏՆՏԵՍՈՒԹՅՈՒՆ, թյան (հպվ.) Колхоз. | | | ԿՈԼՏՆՏԵՍՈՒՀԻ, հու Колхозница. | | | ԿՈԼՏՆՏՎԱՐՉՈՒԹՅՈՒՆ, տե՛ս Կոլվարչություն։ | | | ԿՈԽ, ի Армянская национальная борьба. ◊ Կոխ բռնել вступать, вступить в схватку. Կոխ տալ топтать, затоптать, наступать, наступить. | | | ԿՈԽԱՆ, ա. Затоптанный, растоптанный. ◊ Կոխան անել растоптать. | | | ԿՈԽԵԼ, եցի 1. Наступать, наступить. 2․Совать, сунуть, засовывать, засунуть, всовывать, всунуть. 3. Вонзать, вонзить, втыкать, воткнуть, пихать, пихнуть (прост). 4. տե՛ս Պատել։ ◊ Աչքը կոխել, Ծակը կոխել, Մութը կոխել, տե՛ս կապակցությունների առաջին բառերի տակ։ | | | ԿՈԽԿՐՏԵԼ, եցի (խսկց.) Топтать, растаптывать, растоптать, истаптывать, истоптать. | | | ԿՈԽԿՐՏՈՑ, ի (խսկց.) Топтание, растаптывание, истаптывание. | | | ԿՈԽԿՐՏՈՒՄ, տման (խսկց.) Топтание, растаптывание, истаптывание. | | | ԿՈԽԿՐՏՎԵԼ, վեց (խսկց.) Быть растоптанным, истоптанным. | | | ԿՈԽՈՏԵԼ, տե՛ս Կոխկրտել։ | | | ԿՈԽՈՏՈՒՄ, տե՛ս Կոխկրտում։ | | | ԿՈԽՈՏՎԵԼ, տե՛ս Կոխկրտվել։ | | | ԿՈԾ, ի Вопль, плач. ◊ Կոծ անել причитать, оплакивать. | | | ԿՈԾԱՆՔ 1. տե՛ս Կոծ։ 2. տե՛ս Ալեկոծություն։ | | | ԿՈԾԵԼ, եցի 1. Вопить, оплакивать, оплакать. 2. (հնց.) Бить, ударять, колотить. | | | ԿՈԾԻԾ, ի (բրբ.) Бородавка. | | | ԿՈԾԻԿ, ի (բրբ.) Замазка (из извести, постного масла, яиц и нитей конопли для починки изделий из керамики и фаянса). | | | ԿՈԾԿԵԼ, եցի 1. Замазывать, замазать, залепить, заделать (посуду). 2. (փխբ.) Замазывать, замазать, заминать, замять, скрывать, скрыть, маскировать, замаскировать. | | | ԿՈԾԿՈՒՄ, կման Замазывание. | | | ԿՈԾԿՎԵԼ, վեց Замазываться. | | | ԿՈԾՈԾ 1. տե՛ս Կոծիծ, 2. (բսբ.) Репей, репейник. | | | ԿՈԿ, ա. 1. Гладкий, ровный. 2. Гладкий, плавный, складный (о речи, языке и т. п.). 3. տե՛ս Կոկիկ 1 նշան.։ | | | ԿՈԿԱԵՆԻ, հու (բսբ.) Кока (растение). | | | ԿՈԿԱՐԴ, ի Кокарда. | | | ԿՈԿԵԼ, եցի 1. Приглаживать, пригладить, сглаживать, сгладить, шлифовать, отшлифовать, полировать, отполировать. 2. (փխբ.) Прихорашивать. | | | ԿՈԿԵՏ, ա. Кокетливый. | | | ԿՈԿԵՏԱԲԱՐ, մ. Кокетливо․ | | | ԿՈԿԵՏՈՐԵՆ, մ. Кокетливо․ | | | ԿՈԿԵՏՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Кокетничание, кокетливость, кокетство. ◊ Կոկետություն անել кокетничать. | | | ԿՈԿԵՏՈՒՀԻ, հու Кокетка (о женщине). | | | ԿՈԿԻԿ 1. ա․ Аккуратный, приглаженный, элегантный. Аккуратно. 3. ա․ Гладкий, ровный. 4. ա. (փխբ.) Гладкий, складный, плавный, текущий легко (о речи). | | | ԿՈԿԻԿԱՆԱԼ, ացա Приглаживаться, пригладиться, оглаживаться, огладиться. | | | ԿՈԿԻԿԱՑՆԵԼ, ցրի 1. Приглаживать, пригладить, оглаживать, огладить. 2. Сглаживать, сгладить (речь). | | | ԿՈԿԻԿՈՒԹՅՈՒՆ, թյան 1. Приглаженность, гладкость. 2. Гладкость, ровность. | | | ԿՈԿԻՉ 1. գ. Каток, вальцы. 2. գ. Шлифовщик, шлифовальщик, гладильщик, полировщик. 3. գ. Гладилка (валёк или плоский камень). 4. ա․ Шлифовальный, полировальный, гладильный. | | | ԿՈԿԼԻԿ, տե՛ս Կոկիկ։ | | | ԿՈԿՈԶ, տե՛ս Գոռոզ։ | | | ԿՈԿՈՆ, ի Бутон, цветочная Почка. ◊ Կոկոն բռնել տե՛ս Կոկոնել։ | | | ԿՈԿՈՆԱԿԱԼԵԼ, տե՛ս Կոկոնել։ | | | ԿՈԿՈՆԱԿԱԼՈՒՄ, ման Почкование. | | | ԿՈԿՈՆԱԿԱԼՎԵԼ, տե՛ս Կոկոնել։ | | | ԿՈԿՈՆԱՁԵՎ, ա․ Имеющий форму бутона. | | | ԿՈԿՈՆԱՆՄԱՆ, ա․ Имеющий форму бутона. | | | ԿՈԿՈՆԱՎՈՐՎԵԼ, տե՛ս Կոկոնել։ | | | ԿՈԿՈՆԵԼ, եց Покрываться, покрыться бутонами. | | | ԿՈԿՈՍ, ի (բսբ.) 1. Кокос, кокосовая пальма. 2. Кокос, кокосовый орех. | | | ԿՈԿՈՍԵՆԻ, նու (բսբ.) Кокос, кокосовая пальма. | | | ԿՈԿՈՍՅԱՆ, ա. Кокосовый. ◊ Կոկոսյան արմավենի (բսբ.) кокосовая пальма, кокос | | | ԿՈԿՈՐԴ, ի Горло, гортань, глотка. ◊ Կոկորդը թրջել (խսկց.) промочить горло. Կոկորդը ճղել՝ պատռել драть горло или глотку. Կոկորդը տաքացնել, տե՛ս Կոկորդը թրջել։ Կոկորդին դեմ առնել՝ դեմ ընկնել 1) поперёк горла стать (встать), 2) подступить к горлу. Կոկորդին նստել наступить кому на горло. Մինչև կոկորդը թաղված՝ խրված погрязнувший по горло. Կոկորդում կանգնել՝ մնալ застрять в горле. | | | ԿՈԿՈՐԴԱԲԱՆ, ի (բժշկ.) Ларинголог. | | | ԿՈԿՈՐԴԱԲԱՆՈՒԹՅՈՒՆ, թյան (բԺշկ.) Ларингология. | | | ԿՈԿՈՐԴԱԲՈՐԲ, ի (բժշկ.) 1. Ларингит. 2. Ангина. | | | ԿՈԿՈՐԴԱԲՈՒՅԺ, բուժի (բժշկ.) Ларинголог. | | | ԿՈԿՈՐԴԱԴԻՏԱԿ, ի (բժշկ.) Ларингоскоп. | | | ԿՈԿՈՐԴԱԴԻՏՈՒԹՅՈՒՆ, թյան (բժշկ.) Ларингоскопия. | | | ԿՈԿՈՐԴԱԿԱՐԿԱՄՈՒԹՅՈՒՆ, թյան (բժշկ.) Ларингоспазм. | | | ԿՈԿՈՐԴԱՀԱՏՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Ларинготомия. | | | ԿՈԿՈՐԴԱՀԱՏՈՒՄ, տման Ларинготомия. | | | ԿՈԿՈՐԴԱՀՆՉՅՈՒՆ, ի (լեզվբ.) Гортанный звук. | | | ԿՈԿՈՐԴԱՀՈՒՆՉ, ա. Гортанный. | | | ԿՈԿՈՐԴԱՁԱՅՆ 1. ա. Гортанный. 2. մ. Гортанно. | | | ԿՈԿՈՐԴԱՅԻՆ, ա. 1. Горловой, резкий. 2. (լեզվբ.) Гортанный, образуемый в гортани (о звуках речи). ◊ Կոկորդային մկաններ гортанные звуки. | | | ԿՈԿՈՐԴԱՏԱՊ, ի (բժշկ.) Ангина. | | | ԿՈԿՈՐԴԱՑԱՎ, ի (բժշկ.) Ангина. | | | ԿՈԿՈՐԴԻԼՈՍ, ի (կենդբ.) Крокодил. ◊ Կոկորդիլոսի արցունքներ крокодиловы слёзы. | | | ԿՈԿՈՐԴԻԼՈՍՅԱՆ, ա. Крокодиловый. | | | ԿՈԿՈՒԹՅՈՒՆ, թյան 1. Горбатость. 2. Сгорбленность. | | | ԿՈԿՈՒՄ, կման 1. Полирование, приглаживание, сглаживание. 2. Прихорашивание, принаряживание. | | | ԿՈԿՈՒՆ, տե՛ս Կոկ։ | | | ԿՈԿՌՈՇԵՆԻ, նու (բսբ.) Крыжовник. | | | ԿՈԿՎԵԼ, վեց 1. Полироваться, приглаживаться, пригладиться, сглаживаться, сгладиться. 2․ Прихорашиваться, принаряжаться, принарядиться. 3. (փխբ.) Цивилизоваться, становиться (стать) цивилизованным. | | | ԿՈՀԱԿ, ի 1. Вал, высокая волна. 2. Волна, лёгкая волна, зыбь. | | | ԿՈՀԱԿԱԾՈՒՓ, ա. (հզվդ.) Бурливый, взволнованный. | | | ԿՈՀԱԿԱՁԵՎ Волнистый, волнообразный. | | | ԿՈՀԱԿԱՎՈՐ Волнистый, волнообразный. | | | ԿՈՀԱԿԵԼ, եց Волноваться, колыхаться. | | | ԿՈՀԱԿՈՒՄ, կման Волнение, колыхание. | | | ԿՈՀԱԿՎԵԼ, վեց Волноваться, колыхаться. | | | ԿՈՂ, ի 1. (կզմխս.) Ребро. 2․ Бок. 3. Сторона, бок, боковая поверхность. 4. Край, конец, кромка. 5. Обложка, переплёт. 6. Обрамление, оправа. ◊ Կողը դեմ տալ, Կոդի ընկնել упрямиться. Կողը հաստ 1) упрямый, 2) упрямец. Կողերը հաշվվում (համրվում) են худой, как щепка. Կողերը ջարդել՝ տրորել намять (наломать, обломать) бока, считать, пересчитать рёбра (кости). | | | ԿՈՂԱԳԻԾ, գծի Грань, ребро. | | | ԿՈՂԱԹԵՔՈՒՄ, քման (մսնգ.) Крен. | | | ԿՈՂԱԿ, ի (կենդբ.) Кохак (рыба). | | | ԿՈՂԱԿԻՑ, կցի 1. Сожитель (разг.), сожительница (разг.). 2. Муж, жена. | | | ԿՈՂԱԿՑԵԼ, եցի Состоять в браке. | | | ԿՈՂԱԿՑՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Супружество, сожительство. | | | ԿՈՂԱՃԱՂ 1. տե՛ս Կողոսկր, 2. Грядка (саней, телеги, арбы и пр.). | | | ԿՈՂԱՄԱՅՐ, տե՛ս Օձաձուկ։ | | | ԿՈՂԱՅԻՆ, ա. 1. Боковой. 2․ Рёберный. | | | ԿՈՂԱՆՑ, մ. (հզվդ.) Искоса. | | | ԿՈՂԱՇԵՆՔ, ի Пристройка. | | | ԿՈՂԱՏԱԿ, ի (մսնգ.) Подреберье. | | | ԿՈՂԱՔԵՂԻ, ղու Оглобля. | | | ԿՈՂԵԿՈՂ, մ. Вперевалку, вразвалку, враскачку. | | | ԿՈՂԵՐԻԶ, ի Кромка. | | | ԿՈՂԻՆՋ, տե՛ս Խխունջ։ | | | ԿՈՂԿՈՂԱԳԻՆ, մ. Жалобно плача, рыдая. | | | ԿՈՂԿՈՂԱԼ, տե՛ս Կողկողել։ | | | ԿՈՂԿՈՂԱՆՔ, ի Жалобный плач, рыдание. | | | ԿՈՂԿՈՂԵԼ, եց (հնց.) 1. Жалобно плакать, рыдать. 2. (փխբ.) Молить, умолять, заклинать. | | | ԿՈՂԿՈՆՁԱԼ, տե՛ս Կաղկանձել։ | | | ԿՈՂՄ, ի 1. Сторона. 2․ Край, сторона, земля. ◊ Կողմ արտահայտվել высказываться, высказаться за. (Որևէ մեկի, մի բանի) կողմը անցնել переходить, перейти на чью-либо сторону. Կողմը բռնել՝ պանել принимать, принять, брать, держать чью-либо сторону. (Իր) կողմը գրավել քաշել привлекать, привлечь на свою сторону. Մի կողմ դնել՝ թողնել 1) откладывать, отложить про запас, 2) оставлять, оставить,бросать, бросить, прекращать, прекратить (пустые споры, разговор и т. п.). | | | ԿՈՂՄՆԱԿԱԼ 1. ա․ Пристрастный, необъективный. 2. տե՛ս Կուսակալ։ | | | ԿՈՂՄՆԱԿԱԼՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Пристрастие, пристрастность, необъективность. | | | ԿՈՂՄՆԱԿԱՆ, տե՛ս Կողմնակի։ ◊ Կողմնական ազգականություն побочная линия (родства), побочная сторона. | | | ԿՈՂՄՆԱԿԻ, ա. 1. Посторонний, не имеющий к чему-либо прямого отношения. 2․ Второстепенный, несущественный. 3. Посторонний, чужой. 4. Окольный, непрямой, косвенный. | | | ԿՈՂՄՆԱԿԻՈՐԵՆ, մ. Побочно, косвенно. | | | ԿՈՂՄՆԱԿԻՑ 1. գ. Сторонник, приверженец, последователь. | | | ԿՈՂՄՆԱԿՑՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Приверженность. | | | ԿՈՂՄՆԱՅԻՆ, ա. Боковой. | | | ԿՈՂՄՆԱՇԱՎԻՂ, տե՛ս Կողմնուղի։ | | | ԿՈՂՄՆԱՊԱՀ, ա. Пристрастный, необъективный | | | ԿՈՂՄՆԱՊԱՀՈՐԵՆ, մ. Пристрастно, необъективно | | | ԿՈՂՄՆԱՊԱՀՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Пристрастие, пристрастность, необъективность. | | | ԿՈՂՄՆԱՊԱՇՏ, տե՛ս Կողմնապահ։ | | | ԿՈՂՄՆԱՊԱՇՏՈՒԹՅՈՒՆ, տե՛ս Կողմնապահություն։ | | | ԿՈՂՄՆԱՑՈՒՅՑ, ի (մսնգ.) Компас. | | | ԿՈՂՄՆՈՐՈՇ, ա. (հզվդ.) Ориентировочный. | | | ԿՈՂՄՆՈՐՈՇԵԼ, եցի Ориентировать. | | | ԿՈՂՄՆՈՐՈՇՈՒՄ, շման Ориентирование, ориентировка, ориентация. | | | ԿՈՂՄՆՈՐՈՇՎԵԼ, վեց Ориентироваться. | | | ԿՈՂՆՄՈՒՂԻ, ղու․ Окольная дорога, окольный путь. | | | ԿՈՂՈՂ, ի Корзина, короб, кузов, лукошко. | | | ԿՈՂՈՂԻԿ Ի Корзинка, корзиночка. | | | ԿՈՂՈՊՈՒՏ, ի 1. Грабёж. 2. Награбленные вещи. | | | ԿՈՂՈՊՏԵԼ, եցի Грабить, ограбить, разграбить, расхищать, расхитить, обирать, обобрать. | | | ԿՈՂՈՊՏԻՉ 1. գ․ Грабитель, расхититель. 2․ տե՛ս Կողոպտչական։ | | | ԿՈՂՈՊՏՈՒՄ, տման Ограбление, разграбление, расхищение, хищение. | | | ԿՈՂՈՊՏՉԱԿԱՆ, ա. Грабительский. | | | ԿՈՂՈՊՏՎԵԼ, վեց Разграбляться, расхищаться. | | | ԿՈՂՈՍԿՐ, ի (կզմխս.) Ребро. | | | ԿՈՂՈՍԿՐԱՅԻՆ, ա. (կզմխս.) Рёберный. | | | ԿՈՂՈՍԿՐԻԿ, ի Рёбрышко. | | | ԿՈՂՈՎԱԳՈՐԾ Корзинщик. | | | ԿՈՂՈՎԱԳՈՐԾՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Плетение корзин. | | | ԿՈՂՊ, ա․ Запертый, замкнутый. | | | ԿՈՂՊԵԼ, եցի Запирать, запереть замыкать, замкнуть. | | | ԿՈՂՊԵՔ, ի Замок. Դռան կողպեք дверной замок. ◊ Կողպեքի տակ պահել держать под замком. | | | ԿՈՂՊՈՒՄ, պման Запирание, замыкание. | | | ԿՈՂՊՎԵԼ, վեց Запираться, запереться, замыкаться, замкнуться. | | | ԿՈՂՐ, ի (բսբ.) Початок (кукурузы). | | | ԿՈՂՔ, ի Бок, ребро. ◊ Կողքը հաստ 1) упрямый, 2. Упрямец. Կողքը հաստացնել 1) упираться, упрямиться, артачиться, 2) нагуливать, нагулять бока. Կողքի ընկնել, տե՛ս Կողքը հաստացնել 1 նշան.։ Կողք-կողքի бок о бок. Մեկի՝ մի բանի կողքով անցնել проходить мимо кого-, чего-либо, не обращать внимания. | | | ԿՈՂՔԱԼՈՂ, ա. (սպորտ.) Плавание на боку. | | | ԿՈՂՔԱՅԻՆ, ա. Боковой. | | | ԿՈՂՔԱՆՑ, մ. (բրբ.) Сбоку. | | | ԿՈՃ, ի 1. Катушка. 2․ Щиколотка, лодыжка. 3. Бревно. 4. Балка. 5. Шпала. 6. տե՛ս Վեգ։ | | | ԿՈՃԱԿ1 ի 1. Пуговица, пуговка. 2. (տեխ.) Кнопка 1. Пуговка (разг.). | | | ԿՈՃԱԿ2 տե՛ս Կոկոն։ | | | ԿՈՃԱԿԱԳՈՐԾ, ի (հնց.) Пуговичник. | | | ԿՈՃԱԿԱՄԱՅՐ, ի Петля, петлица. | | | ԿՈՃԱԿԱՅԻՆ, ա. Пуговичный. | | | ԿՈՃԱԿԱՆՑՔ, տե՛ս Կոճակամայր։ | | | ԿՈՃԱԿԱՎԱՃԱՌ, ի Продавец пуговиц. | | | ԿՈՃԱԿԱՎՈՐ, ա. На пуговицах. | | | ԿՈՃԱԿԱՐԶԱԿ, ա. Расстёгнутый. | | | ԿՈՃԱԿԵԼ, տե՛ս Կոճկել։ | | | ԿՈՃԱՊՂՊԵՂ, ի (բսբ.) Имбирь. | | | ԿՈՃԱՏ, ա. Нечётный. | | | ԿՈՃԱՓԱՅՏ, ի (տեխ.) Шпала. | | | ԿՈՃԳԱՄ, ի Кнопка (канцелярская). | | | ԿՈՃԻ, տե՛ս Վեգ։ | | | ԿՈՃԿԵԼ, եցի Застёгивать, застегнуть. | | | ԿՈՃԿՈՒՄ, կման Застегивание. | | | ԿՈՃԿՎԵԼ, վեց Застегиваться, застегнуться. | | | ԿՈՃՂ, ի 1․ Пень. 2. Кругляк, обрубок. 3. Бревно, колода. 4. Колодка (деревянные оковы.). 5. (հնց.) Корешок (квитанции и т. п.). 6. Коряга. | | | ԿՈՃՂԱԹԵՐԹ, ի Талон. | | | ԿՈՃՂԱԿ1 ի Корешок (квитанции). | | | ԿՈՃՂԱԿ2 ի Пенёк. | | | ԿՈՃՂԱԿՏՈՐ, ի, Обрубок (дерева). | | | ԿՈՃՂԱՀԱՆ 1. ա․ Корчевальный. 2. գ. Пнекорчеватель, корчеватель, корчевалка (разг.). | | | ԿՈՃՂԱՀԱՆԵԼ, եցի Корчевать, выкорчёвывать, выкорчевать. | | | ԿՈՃՂԱՀԱՆՈՒՄ, նման Корчевание, корчёвка, выкорчёвывание. | | | ԿՈՃՂԱՀԱՆՎԵԼ, վեց Корчеваться, выкорчёвываться, выкорчеваться. | | | ԿՈՃՂԱՇԱՏ, ա․ Пнистый․ | | | ԿՈՃՂԱՌԱՏ, ա․ Пнистый․ | | | ԿՈՃՂԱՍՈՒՆԿ, սնկի (բսբ.) Опёнок. | | | ԿՈՃՂԱՐՄԱՏ, ի Корневище. | | | ԿՈՃՂԱՐՄԱՏԱՅԻՆ, ա. Корневищный. | | | ԿՈՃՂԱՐՄԱՏԱՎՈՐ, ա. Корневищный. | | | ԿՈՃՂԱՓԱՅՏ, ի Коряга. | | | ԿՈՃՂԵԶ, ի Корневище. | | | ԿՈՃՂԻԿ, ի Пенёк. | | | ԿՈՄԲԱՅՆ, ի Комбайн. | | | ԿՈՄԲԱՅՆԱՅԻՆ, ա. Комбайновый. | | | ԿՈՄԲԱՅՆԱՇԻՆԱՐԱՐ, ի Комбайностроитель | | | ԿՈՄԲԱՅՆԱՇԻՆՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Комбайностроение. | | | ԿՈՄԲԱՅՆԱՎԱՐ, ի Комбайнер, комбайнёр (прост.). | | | ԿՈՄԲԱՅՆԱՎԱՐՈՒՀԻ, հու Комбайнерка, комбайнёрша (прост.). | | | ԿՈՄԲԻԿԵՐ, ի Комбикорм. | | | ԿՈՄԲԻՆԱՎՈՐԵԼ, եցի (հզվդ.) Комбинировать, скомбинировать. | | | ԿՈՄԲԻՆԱՎՈՐՈՒՄ, րման (հզվդ.) Комбинирование. | | | ԿՈՄԲԻՆԱՎՈՐՎԵԼ, վեց (հզվդ.) Комбинироваться. | | | ԿՈՄԲԻՆԱՏ, ի Комбинат. | | | ԿՈՄԵԴԻԱ, տե՛ս Կատակերգություն։ | | | ԿՈՄԵԴԻԱԿԱՆ, տե՛ս Կատակերգական։ | | | ԿՈՄԵՐԻՏ, տե՛ս Կոմերիտական 1 նշան.։ | | | ԿՈՄԵՐԻՏԱԿԱՆ (հպվ.) 1. ա. Комсомольский. 2․ գ. Комсомолец. | | | ԿՈՄԵՐԻՏՄԻՈՒԹՅՈՒՆ, թյան (հպվ.) Комсомол. | | | ԿՈՄԵՐԻՏՈՒՀԻ, հու Комсомолка. | | | ԿՈՄԻԶՄ, ի Комизм. | | | ԿՈՄԻԿ, ի Комик. | | | ԿՈՄԻԿԱԿԱՆ, ա. Комический, забавный. Կոմիկական օպերա комическая опера. | | | ԿՈՄԻԿԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Комичность, комизм. | | | ԿՈՄԻԿՈՐԵՆ, մ. Комично. | | | ԿՈՄԻՍԱՐ, ի Комиссар. Ժողովրդական կոմիսար народный комиссар. | | | ԿՈՄԻՍԱՐԱԿԱՆ, ա. Комиссарский. | | | ԿՈՄԻՍԱՐՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Комиссарство. | | | ԿՈՄԻՍԻՈՆ, ա. Комиссионный. | | | ԿՈՄԻՏԵ, ի Комитет. | | | ԿՈՄԿՈՒՍ, ի (հպվ.) Компартия. | | | ԿՈՄՅՈՒՆԻԿԵ, ի Коммюнике. | | | ԿՈՄՈՒՆԱ, յի Коммуна- ◊ Փարիզի կոմունա Парижская коммуна. Գյուղատնտեսական կոմունա сельскохозяйственная коммуна. | | | ԿՈՄՈՒՆԱԼ, ա. Коммунальный. | | | ԿՈՄՈՒՆԱԼ-ԿԵՆՑԱՂԱՅԻՆ ա. Коммунально-бытовой. | | | ԿՈՄՈՒՆԱՐ, ի Коммунар. | | | ԿՈՄՈՒՆԻԶՄ, ի Коммунизм. ◊ Նախնադարյան կոմունիզմ первобытный коммунизм. Ռազմական կոմունիզմ военный коммунизм․ Գիտական կոմունիզմ научный коммунизм. | | | ԿՈՄՈՒՆԻՍՏ, ի Коммунист. | | | ԿՈՄՈՒՆԻՍՏԱԲԱՐ, մ. Коммунистически, по-коммунистически. | | | ԿՈՄՈՒՆԻՍՏԱԿԱՆ, ա. Коммунистический. ◊ Կոմունիստական աշխատանքի բրիգադ бригада коммунистического труда. Կոմունիստական ինտերնացիոնալ коммунистический интернационал. Կոմունիստական կուսակցություն коммунистическая партия. | | | ԿՈՄՈՒՆԻՍՏՈՐԵՆ, տե՛ս Կոմունիստաբար։ | | | ԿՈՄՈՒՆԻՍՏՈՒՀԻ, հու Коммунистка. | | | ԿՈՄՈՒՏԱՏՈՐ, ի Коммутатор. | | | ԿՈՄՊԱՐՏԻԱ, տե՛ս Կոմկուս։ | | | ԿՈՄՊԵՆՍԱՑԻԱ, յի Компенсация. | | | ԿՈՄՊԵՆՍԱՑՆԵԼ, ցրի Компенсировать. | | | ԿՈՄՊԵՆՍԱՑՎԵԼ, վեց Компенсироваться. | | | ԿՈՄՊԵՏԵՆՏ, տե՛ս Իրավասու։ | | | ԿՈՄՊԵՏԵՆՑԻԱ, տե՛ս Իրավասություն։ | | | ԿՈՄՊԼԵԿՏԱՎՈՐԵԼ, եցի Комплектовать, укомплектовывать, укомплектовать. | | | ԿՈՄՊԼԵԿՏԱՎՈՐՈՒՄ րման Комплектование, укомплектовывание, укомплектование. | |
| |
