|
| Home |
ՀԱՅԵՐԵՆ-ՌՈՒՍԵՐԵՆ Армяно-Русскийсловарь общеупотребительных слов, научная, техническая,
общественно-политическая терминология
ՀՐ
| ՀՐԱԲԵՐԱՆ, ի Кратер. | | | ՀՐԱԲԽԱԿԱՆ ա․ Вулканический. | | | ՀՐԱԲԽԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆ ա. Вулканизм. | | | ՀՐԱԲԽԱՅԻՆ ա․ Вулканический. | | | ՀՐԱԲԽԱՅՆՈՒԹՅՈՒՆ ա. Вулканизм. | | | ՀՐԱԲՈՍՈՐ, ա. Огненно-красный, багровый. | | | ՀՐԱԲՈՒԽ, բխի Вулкан. | | | ՀՐԱԳՈՐԾԱԿԱՆ, ա. Пиротехнический. | | | ՀՐԱԳՈՐԾՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Пиротехника. | | | ՀՐԱԳՈՒՅՆ ա. Огненно-красный, огненного цвета. | | | ՀՐԱԳՈՒՆԱԿ ա. Огненно-красный, огненного цвета. | | | ՀՐԱԳՈՒՆԴ, գնդի Огненный шар. | | | ՀՐԱԳՈՒՇԱԿՈՒԹՅՈՒՆ, թան Гадание при помощи огня. | | | ՀՐԱԳՈՒՇԱԿՈՒՄ, կման Гадание при помощи огня. | | | ՀՐԱԴԱՏՈՒԹՅՈՒՆ, թյան (պատմ.) Аутодафе. | | | ՀՐԱԴՈԴՈՇ, ի (կենդբ) Жерлянка. | | | ՀՐԱԶԱՆ, ա. (հզվդ.) Огненный, пламенный. | | | ՀՐԱԶԵՆ, ի Огнестрельное оружие. | | | ՀՐԱԶԵՆՔ, տե՛ս Հրազեն։ | | | ՀՐԱԶԻՆՈՒՄ, նման Вооружение (процесс). | | | ՀՐԱԶԻՆՎԵԼ, վեց Вооружаться огнестрельным оружием. | | | ՀՐԱԹԵՎ, ա. Быстрокрылый. | | | ՀՐԱԹԻԹԵՌ, ի (կենդբ.) Огнёвка. | | | ՀՐԱԺԱՐԱԳԻՆ, ի Отступное. | | | ՀՐԱԺԱՐԱԳԻՐ, գրի Акт отречения. | | | ՀՐԱԺԱՐԱԴՐԱՄ, ի Отступные деньги. | | | ՀՐԱԺԱՐԱԿԱՆ, ի 1. Отставка. 2. Отречение. ◊ Հրաժարական տալ подать в отставку. | | | ՀՐԱԺԱՐԵՑՆԵԼ, ցրեց Отрешать, отрешить, отставлять, отставить. | | | ՀՐԱԺԱՐԵՑՈՒՄ, ցման Отрешение, увольнение. | | | ՀՐԱԺԱՐՈՒՄ, րման 1. Отказ. 2. Отречение. | | | ՀՐԱԺԱՐՎԵԼ, վեց 1. Отказываться, отказаться. 2. Отрекаться, отречься. | | | ՀՐԱԺԵՇՏ, ի Прощание. ◊ Հրաժեշտ տալ прощаться. | | | ՀՐԱԺԵՇՏԱԽՆՋՈՒՅՔ, ի Прощальный пир. | | | ՀՐԱԽԱՂ, ի Фейерверк. | | | ՀՐԱԽԱՂՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Фейерверк. | | | ՀՐԱԽԱՆՁ, ա. Опалённый. | | | ՀՐԱԾԱԾԿՈՒՅԹ, ի Огненный покров. | | | ՀՐԱԾԱԿ, տե՛ս Հրանցք։ | | | ՀՐԱԾԻՆ, ա. 1. Производящий огонь. 2․ Рождённый огнём. | | | ՀՐԱԿԱԼ, ի (հզվդ.) Колосник. | | | ՀՐԱԿԱՅՈՒՆ, ա. Огнестойкий, огнеупорный. | | | ՀՐԱԿԱՅՈՒՆՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Огнестойкость, огнеупорность. | | | ՀՐԱԿԱՎ, ի Огнеупорная глина, шамот. | | | ՀՐԱԿԱՎԱՅԻՆ, ա. Шамотовый, шамотный. | | | ՀՐԱԿԱՐՄԻՐ, ա. Огненно-красный. | | | ՀՐԱԿԵԶ, ա. 1. Жгучий․ 2. Обожжённый. 3. (փխբ.) Горячий, пламенный. | | | ՀՐԱԿԵՏ, ի Огневая точка. | | | ՀՐԱԿԻԶԵԼ, տե՛ս Հրկիզել։ | | | ՀՐԱԿԻԶՈՒՄ, տե՛ս Հրկիզում։ | | | ՀՐԱԿՆԱՏ, ի (ռազմ.) Амбразура, бойница. | | | ՀՐԱԿՈԾ, ա. Жгучий, горячий. | | | ՀՐԱՀԱԼՈՑ, ի Домна, доменная печь. | | | ՀՐԱՀԱՆ, ի 1. Огниво. 2. Курок. | | | ՀՐԱՀԱՆԱՎՈՐ, ա. Курковый. | | | ՀՐԱՀԱՆԳ, ի Инструкция. | | | ՀՐԱՀԱՆԳԵԼ, եցի Инструктировать. | | | ՀՐԱՀԱՆԳԻՉ, գչի Инструктор. | | | ՀՐԱՀԱՆԳՈՒՄ, գման Инструктирование, инструктаж. | | | ՀՐԱՀԱՆԳՉԱԿԱՆ, ա. 1. Инструкторский․ 2․ Инструктивный. | | | ՀՐԱՀԱՆԳՉՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Инструкторство. | | | ՀՐԱՀԱՆԳՎԵԼ վեց Инструктироваться. | | | ՀՐԱՀԱՎ, ի (ժող․ բնստ.) Жар-птица. | | | ՀՐԱՀԵՂԵՂ, ի, Огненный поток. | | | ՀՐԱՀԵՂՈՒԿ, ի Лава. | | | ՀՐԱՀԵՐ, ա. Огненно-рыжий. | | | ՀՐԱՀՄԱՅՈՒԹՅՈՒՆ, տե՛ս Հրագուշակություն։ | | | ՀՐԱՀՈՍ ա. Извергающий огонь. | | | ՀՐԱՀՈՍԱՆ ա. Извергающий огонь. | | | ՀՐԱՀՐԵԼ, եցի 1. Разжигать, разжечь. 2. Возбуждать, возбудить. 3. Провоцировать, спровоцировать. | | | ՀՐԱՀՐՈՒՄ, րման 1. Разжигание. 2. Возбуждение. 3. Провоцирование. | | | ՀՐԱՀՐՎԵԼ, վեց 1. Разжигаться. 2. Возбуждался, возбудиться. 3․ Провоцироваться. | | | ՀՐԱՁԳԱԿԱՆ ա. Стрелковый. | | | ՀՐԱՁԳԱՅԻՆ ա. Стрелковый. | | | ՀՐԱՁԳԱՐԱՆ, ի 1. Стрельбище. 2. Тир. | | | ՀՐԱՁԳՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Стрельба, пальба. | | | ՀՐԱՁԻԳ 1. գ. Стрелок. 2. ա. Стрелковый. | | | ՀՐԱՃԱՐԱԿ, ա. Сожжённый огнём. | | | ՀՐԱՄԱՅԱԲԱՐ, 4. Повелительно, властно. | | | ՀՐԱՄԱՅԱԿԱՆ, ա. 1. Повелительный, властный․ 2. (քեր.) Повелительный, императивный. Հրամայական եղանակ повелительное наклонение, императив. 3. Настоятельный. Հրամայական պահանջ настоятельное требование, потребность. | | | ՀՐԱՄԱՅԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Повелительность, императивность. | | | ՀՐԱՄԱՅԵԼ, եցի Приказывать, приказать, велеть, повелевать, повелеть. | | | ՀՐԱՄԱՅՈՂԱԲԱՐ, մ․ Повелительно, властно. | | | ՀՐԱՄԱՅՈՂԱԿԱՆ, ա. Повелительный, властный. | | | ՀՐԱՄԱՅՈՐԵՆ, տե՛ս Հրամայաբար։ | | | ՀՐԱՄԱՅՎԵԼ, վեց Приказываться. | | | ՀՐԱՄԱՆԱԳԻՐ, գրի 1. Указ. 2. Предписание. 3. Эдикт. | | | ՀՐԱՄԱՆԱԳԻՐՔ, գրքի 1. Книга приказов. 2. Указная книга. | | | ՀՐԱՄԱՆԱԳՐԵԼ, եցի 1. Предписывать, предписать, приказывать, приказать. 2. Проводить (провести) приказом. | | | ՀՐԱՄԱՆԱԳՐՈՒՄ, գրման Предписание. | | | ՀՐԱՄԱՆԱԶԱՆՑ, ա. Нарушающий приказ. | | | ՀՐԱՄԱՆԱԹՈՒՂԹ, տե՛ս Հրամանագիր։ | | | ՀՐԱՄԱՆԱԿԱՏԱՐ, ա. Исполняющий приказ. | | | ՀՐԱՄԱՆԱՏԱՐ, ի 1. Командир. 2. Командующий. | | | ՀՐԱՄԱՆԱՏԱՐԱԿԱՆ, ա. 1. Командный. 2. Командирский. ◊ Հրամանատարական կազմ командный состав. | | | ՀՐԱՄԱՆԱՏԱՐՈՒԹՅՈՒՆ, թյան 1. Командование. 2. Управление, командование. | | | ՀՐԱՄԱՆԱՏՎՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Командование, команда. | | | ՀՐԱՄԱՆԱՏՐԵԼ, եցի Командовать, отдавать приказы. | | | ՀՐԱՄԱՐԻՉ, ի Огнетушитель. | | | ՀՐԱՄԵԼ 1. տե՛ս Հրամայել։ 2. տե՛ս Հրամմել։ | | | ՀՐԱՄԿԱԶՄ, ի (հավ.) Комсостав, командный состав. | | | ՀՐԱՄՄԵԼ, առավելապես Հրամմել пожаловать, явиться. Հրամմեցեք пожалуйте ձևերով։ | | | ՀՐԱՄՑՆԵԼ, ցրի 1. Угощать, угостить, потчевать, попотчевать. 2. Преподносить, преподнести. | | | ՀՐԱՄՑՎԵԼ, վեց 1. Угощаться. 2. Преподноситься, подноситься. | | | ՀՐԱՅԻՆ, ա. Огневой. | | | ՀՐԱՅՐՔ, ի Блеск, сияние, отблеск. | | | ՀՐԱՆԵՏ, ի Огнемёт. | | | ՀՐԱՆԵՏՈՒՄ, տման Огнеметание. | | | ՀՐԱՆԵՐԿ, տե՛ս Հրագույն։ | | | ՀՐԱՆՄԱՆ, ա. Огненный. | | | ՀՐԱՆՅՈՒԹ, ի Огнеприпасы. | | | ՀՐԱՆՇԱՆ, ի Огневой сигнал. | | | ՀՐԱՆՈԹ, ի Орудие, пушка. | | | ՀՐԱՆՈԹԱՅԻՆ, ա. Орудийный, пушечный. | | | ՀՐԱՆՈՒԿ, ի (բսբ.) Лютик. | | | ՀՐԱՆՈՒՏ, տե՛ս Հրեղեն։ | | | ՀՐԱՆՑՔ, ի Затравка, запал, запальник. | | | ՀՐԱՇԱԳԵՂ, ա. Дивный, чудесный, восхитительный. | | | ՀՐԱՇԱԳԵՂՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Дивность, чудесность, восхитительность. | | | ՀՐԱՇԱԳՈՐԾ 1. ա. Чудодейственный, чудотворный. 2. գ. Чудотворец, чудодей. | | | ՀՐԱՇԱԳՈՐԾԵԼ, եցի Творить чудеса. | | | ՀՐԱՇԱԳՈՐԾՈՒԹՅՈՒՆ, թյան 1. Создание чего-нибудь чудесного, восхитительного. 2. Чудотворство, совершение чудес. | | | ՀՐԱՇԱԶԱՆ, ա. Чудесный. | | | ՀՐԱՇԱԶԱՐԴ, ա. Чудесно украшенный, чудный. | | | ՀՐԱՇԱԶԱՐԴԵԼ, եցի Чудесно украшать, украсить. | | | ՀՐԱՇԱԶՈՐ, ա. Чудодейственной силы. | | | ՀՐԱՇԱԼԻ 1. ա. Чудесный, чудный, дивный, восхитительный, прелестный. 2. մ. Чудесно, чудно, дивно, восхитительно, прелестно. | | | ՀՐԱՇԱԼԻՈՐԵՆ, տե՛ս Հրաշալի 2 նշան.։ | | | ՀՐԱՇԱԼԻՑ, ա. Полный чудес. | | | ՀՐԱՇԱԼԻՔ, ի 1. Чудо, диво. 2. Прелесть. ◊ Յոթ հրաշալիքներ семь чудес. | | | ՀՐԱՇԱԿԵՐՏ 1. ա. Великолепный. 2. գ. Чудо. | | | ՀՐԱՇԱԿԵՐՏԵԼ, եցի Создать что-нибудь чудесное. | | | ՀՐԱՇԱՁԵՎ, տե՛ս Հրաշալի։ | | | ՀՐԱՇԱՄԱՆՈՒԿ, ի Вундеркинд. | | | ՀՐԱՇԱՊԱՏՈՒՄ 1. ա. Легендарный, фантастический. 2. գ. Легенда, фантастический рассказ. | | | ՀՐԱՇԱՍՔԱՆՉ, ա. Чудесный, восхитительный, великолепный. | | | ՀՐԱՇԱՏԵՍ ա. С чудесным видом. | | | ՀՐԱՇԱՏԵՍԻԼ ա. С чудесным видом. | | | ՀՐԱՇԱՓԱՅԼ, ա. С чудесным блеском, блестящий. | | | ՀՐԱՇԱՓԱՌ, ա. Чудесный, великолепный. | | | ՀՐԱՇԵԿ, ա. Раскалённый добела. | | | ՀՐԱՇԵԿՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Раскалённость. | | | ՀՐԱՇՈՒՆԶ, ա. Огнедышащий. | | | ՀՐԱՇՔ, ի Чудо, диво. ◊ Հրաշքներ գործել творить чудеса. Հրաշք աղջիկ красная девица, чудо-девушка. | | | ՀՐԱՉԱՓ, ի (մսնգ.) Пирометр. | | | ՀՐԱՉԱՓՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Пирометрия. | | | ՀՐԱՉՅԱ, ա. Огненноглазый, с пламенными очами. | | | ՀՐԱՊԱՇՏ, տե՛ս Կրակապաշտ։ | | | ՀՐԱՊԱՇՏԱԿԱՆ, տե՛ս Կրակապաշտական։ | | | ՀՐԱՊԱՇՏՈՒԹՅՈՒՆ, տե՛ս Կրակապաշտոլթյուն։ | | | ՀՐԱՊԱՏԻՃ, ի Пистон, капсюль. | | | ՀՐԱՊԱՐԱԿ, ի 1. Площадь. 2. (փխբ.) Поприще. | | | ՀՐԱՊԱՐԱԿԱԳԻՐ, տե՛ս Հրապարակախոս։ | | | ՀՐԱՊԱՐԱԿԱԳՐԱԿԱՆ, տես Հրապարակախոսական։ | | | ՀՐԱՊԱՐԱԿԱԳՐՈՒԹՅՈՒՆ, տե՛ս Հրապարակախոսություն։ | | | ՀՐԱՊԱՐԱԿԱԽՈՍ, ի. Публицист. | | | ՀՐԱՊԱՐԱԿԱԽՈՍԱԿԱՆ, ա. Публицистический. | | | ՀՐԱՊԱՐԱԿԱԽՈՍՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Публицистика. | | | ՀՐԱՊԱՐԱԿԱԿԱՆ ա. Публичный, гласный. | | | ՀՐԱՊԱՐԱԿԱՅԻՆ ա. Публичный, гласный. | | | ՀՐԱՊԱՐԱԿԱՅՆՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Публичность, гласность. | | | ՀՐԱՊԱՐԱԿԱՎ, տե՛ս Հրապարակորեն։ | | | ՀՐԱՊԱՐԱԿԵԼ, եցի 1. Оглашать, огласить, обнародовать. 2․ Опубликовывать, опубликовать. | | | ՀՐԱՊԱՐԱԿՈՐԵՆ, մ. Публично, гласно. | | | ՀՐԱՊԱՐԱԿՈՒՄ, կման 1. Оглашение, обнародование. 2. Опубликование. | | | ՀՐԱՊԱՐԱԿՎԵԼ, վեց 1. Оглашаться, обнародоваться. 2. Опубликовываться. | | | ՀՐԱՊԱՐՓԱԿ, ա. Окружённый огнём. | | | ՀՐԱՊՈՒՅՐ 1 ա. Обаяние, очарование, прелесть. | | | ՀՐԱՊՈՒՐԱՆՔ ա. Обаяние, очарование, прелесть. | | | ՀՐԱՊՈՒՐԵԼ, եցի Обольщать, обольстить, прельщать, прельстить, пленять, пленить. | | | ՀՐԱՊՈՒՐԻՉ, ա. Обаятельный, обольстительный, прельстительный, пленительный, привлекательный. | | | ՀՐԱՊՈՒՐՈՒՄ, րման Обольщение, прельщение. | | | ՀՐԱՊՈՒՐՎԵԼ, վեց Обольщаться, прельщаться, прельститься, пленяться, плениться, увлекаться, увлечься. | | | ՀՐԱՍԱՆԴ, ի (ռազմ.) Мортира. | | | ՀՐԱՎԱՌ, ա. Огненный, пламенный. | | | ՀՐԱՎԱՌՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Иллюминация, фейерверк. | | | ՀՐԱՎԱՐՍ, ա. С огненно-рыжими волосами. | | | ՀՐԱՎԵՐ, ի Приглашение. | | | ՀՐԱՎԵՐՔ, ի Званый обед, приглашение в гости. | | | ՀՐԱՎԻՐԱԳԻՐ, գրի Пригласительное письмо, письменное приглашение. | | | ՀՐԱՎԻՐԱԹՈՒՂԹ, տե՛ս Հրավիրագիր։ | | | ՀՐԱՎԻՐԱԿԱՆՉ, ի Приглашение. | | | ՀՐԱՎԻՐԱՃԱՇ, ի Званый обед. | | | ՀՐԱՎԻՐԱՏՈՄՍ, ի Пригласительный билет. | | | ՀՐԱՎԻՐԵԼ, եցի 1. Приглашать, пригласить, звать, позвать. 2. Созывать, созвать. ◊ Կարգի հրավիրել призвать к порядку. | | | ՀՐԱՎԻՐՈՎԻ, ա. Званый. | | | ՀՐԱՎԻՐՈՒՄ, րման 1. Приглашение. 2. Созыв. | | | ՀՐԱՎԻՐՎԵԼ, վեց 1. Приглашаться. 2. Созываться. | | | ՀՐԱՏ, ի (աստղգ.) Армянское название планеты Марс. | | | ՀՐԱՏԱՆՋ, ա. (հզվդ.) 1. Жгучий, мучающий (как огонь). 2. Замученный огнём, подвергнутый пытке огнём. | | | ՀՐԱՏԱՊ, ա. 1. Жгучий, палящий. 2. (փխբ.) Животрепещущий, злободневный, актуальный. | | | ՀՐԱՏԱՊՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Злободневность. | | | ՀՐԱՏԱՐԱԿԵԼ, եցի Издавать, издать. | | | ՀՐԱՏԱՐԱԿԻՉ, կչի Издатель. | | | ՀՐԱՏԱՐԱԿՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Издание. | | | ՀՐԱՏԱՐԱԿՈՒՄ, կման Издание, выпуск. | | | ՀՐԱՏԱՐԱԿՉԱԿԱՆ, ա. Издательский. | | | ՀՐԱՏԱՐԱԿՉՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Издательство. | | | ՀՐԱՏԱՐԱԿՎԵԼ, վեց Издаваться. | | | ՀՐԱՏԱՐԱՓ, ի (հզվդ.) Огненная стихия. | | | ՀՐԱՏԵՆՉ, ա. Страстно желающий. | | | ՀՐԱՏԵՍ 1 ա. Подобный огню. | | | ՀՐԱՏԵՍԻԼ ա. Подобный огню. | | | ՀՐԱՏՈՉՈՐ, ա. Опалённый, сожжённый. | | | ՀՐԱՐԿ, ի Зажигательная бомба. | | | ՀՐԱՐԿԵԼ, եցի Зажигать, зажечь, поджигать, поджечь. | | | ՀՐԱՐՁԱԿ, ա. 1. Огнестрельный. 2. Огнедышащий. | | | ՀՐԱՐՎԵՍՏ, ի Пиротехника. | | | ՀՐԱՐՓԻ, փու Солнце. | | | ՀՐԱՑԱՆ, ի Ружьё, винтовка. ◊ Հրացանը լցնել зарядить ружьё. Հրացանի բռնել расстрелять. | | | ՀՐԱՑԱՆԱԳՈՐԾ, ի Ружейник, ружейный мастер. | | | ՀՐԱՑԱՆԱԳՈՐԾՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Занятие ружейника, ружейного мастера. | | | ՀՐԱՑԱՆԱԶԱՐԿ 1. ա. Расстрелянный, застреленный. 2. գ. Ружейный выстрел. ◊ Հրացանազարկ անել расстреливать, расстрелять. | | | ՀՐԱՑԱՆԱԿԻՐ 1. ա. С ружьём. 2. գ. Стрелок․ 3. գ. Мушкетёр. | | | ՀՐԱՑԱՆԱՀԱՐ, տե՛ս Հրացանազարկ 1 նշան.։ | | | ՀՐԱՑԱՆԱՀԱՐԵԼ, եցի Расстреливать, расстрелять, застреливать, застрелить. | | | ՀՐԱՑԱՆԱՁԳՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Ружейная пальба, стрельба. | | | ՀՐԱՑԱՆԱՁԻԳ 1. ա. Ружейный стрелок. 2. ա. Стрелковый. | | | ՀՐԱՑԱՆԱՅԻՆ, ա. Ружейный. | | | ՀՐԱՑԱՆԱՎՈՐ, տե՛ս Հրացանակիր։ | | | ՀՐԱՑԱՆԱՓՈԿ, ի Ружейный ремень. | | | ՀՐԱՑԱՆԱՓՈՂ, ի Ружейный ствол. | | | ՀՐԱՑԱՑՏ, ա. Огненный, огневой, пламенный. | | | ՀՐԱՑՈԼՔ, ի Зарево. | | | ՀՐԱՓԱՅԼ, ա. Огненный, с блеском огня. | | | ՀՐԱՔԱՆԴԱԿԵԼ, եցի Выжигать (выжечь) по дереву. | | | ՀՐԱՔԱՆԴԱԿՈՒՄ, կման Выжигание по дереву. | | | ՀՐԱՔԱՐ, ի Колчедан. | | | ՀՐԱՔԱՐԱՅԻՆ, ա. Колчеданный. | | | ՀՐԴԵՀ, ի Пожар. ◊ Հրդեհ գցել поджечь. | | | ՀՐԴԵՀԱԲՈՑ, ի Пламя пожара. | | | ՀՐԴԵՀԱԾՈՐԱԿ, ի Пожарный кран. | | | ՀՐԴԵՀԱԿԵԶ, ա. Сожжённый пожаром. | | | ՀՐԴԵՀԱՇԵՋ 1. ա. Пожарный. Հրդեհաշեջ խումբ пожарная команда. 2. գ. Пожарник, пожарный. | | | ՀՐԴԵՀԱՎԱՅՐ ի․ Пожарище пепелище. | | | ՀՐԴԵՀԱՏԵՂ ի․ Пожарище пепелище. | | | ՀՐԴԵՀԵԼ, եցի 1. Поджигать, поджечь. 2. Сжигать, сжечь. | | | ՀՐԴԵՀՈՐՄ, ի, Брандмауер. | | | ՀՐԴԵՀՈՒՄ, հման 1. Поджог, поджигание. 2. Сжигание, выжигание. | | | ՀՐԴԵՀՎԵԼ, վեց 1. Поджигаться. 2. Сжигаться, выжигаться. | | | ՀՐԵԱ, ի Еврей. | | | ՀՐԵԱԳԵՏ, տե՛ս Եբրայագետ։ | | | ՀՐԵԱԴԱՎԱՆ, ա. Исповедующий иудейство, иудаизм. | | | ՀՐԵԱԵՐԵՆ տե՛ս Եբրայեցերեն։ | | | ՀՐԵԱԿԱՆ, ա. Еврейский, иудейский. | | | ՀՐԵԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Еврейство. | | | ՀՐԵԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆ, տե՛ս Եբրայաբանություն։ | | | ՀՐԵԱՍ ԻՐԱԿԱՆ, ա. Юдофильский. | | | ՀՐԵԱՍԵՐ, ի Юдофил. | | | ՀՐԵԱՍԻՐՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Юдофильство. | | | ՀՐԵԱՏԵՑԱԿԱՆ, ա. Антисемитский. | | | ՀՐԵԱՏԵՑՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Антисемитизм. | | | ՀՐԵԱՏՅԱՑ, ի Антисемит. | | | ՀՐԵԵՐԵՆ տե՛ս Եբրայեցերեն։ | | | ՀՐԵԼ, եցի Толкать, толкнуть. | | | ՀՐԵԿ ա. Огненный, огневой. | | | ՀՐԵՂԵՆ, ա. Огненный, пламенный. | | | ՀՐԵՇ, ի 1. Чудовище, страшилище. 2. Монстр. 3. (փխբ.) Моральный урод. | | | ՀՐԵՇԱՅԻՆ, ա. Чудовищный. | | | ՀՐԵՇԱՅՆՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Чудовищность. | | | ՀՐԵՇԱՎՈՐ, ա. Чудовищный. | | | ՀՐԵՇԱՎՈՐՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Чудовищность. | | | ՀՐԵՇՈՒԹՅՈՒՆ, թյան 1. Чудовищность. 2. Уродство. | | | ՀՐԵՇՏԱԿ, ի Ангел. ◊ Պահապան հրեշտակ ангел-хранитель. | | | ՀՐԵՇՏԱԿԱԲԱՐ, մ. Ангельски. | | | ՀՐԵՇՏԱԿԱԲԱՐՈ, ա. Ангельского, кроткого нрава. | | | ՀՐԵՇՏԱԿԱԳԵՂ, ա. Ангельской красоты. | | | ՀՐԵՇՏԱԿԱԿԵՐՊ, տե՛ս Հրեշտականման։ | | | ՀՐԵՇՏԱԿԱՅԻՆ, ա. Ангельский. | | | ՀՐԵՇՏԱԿԱՆՄԱՆ, ա. Подобный ангелу. | | | ՀՐԵՇՏԱԿԱՊԵՏ, ի Архангел. | | | ՀՐԵՇՏԱԿԱՊԵՏԱԿԱՆ, ա. Архангельский. | | | ՀՐԵՈՒԹՅՈՒՆ, թյան 1. Еврейство. 2. Иудейство, иудаизм. | | | ՀՐԵՈՒՀԻ, հու Еврейка. | | | ՀՐԵՏԱԳՈՒՄԱԿ, ի Артиллерийский обоз. | | | ՀՐԵՏԱԳՈՒՆԴ, գնդի Артиллерийский полк. | | | ՀՐԵՏԱԶՈՐ, ի 1 Артиллерия. | | | ՀՐԵՏԱԽՈՒՄԲ, խմբի Артиллерия. | | | ՀՐԵՏԱԿՈԾԵԼ, եցի Бомбардировать, обстреливать, обстрелять. | | | ՀՐԵՏԱԿՈԾՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Артиллерийский обстрел. | | | ՀՐԵՏԱԿՈԾՈՒՄ, ծման Артиллерийский обстрел. | | | ՀՐԵՏԱԿՐԱԿ, ի Артиллерийский огонь. | | | ՀՐԵՏԱՀԱՐԵԼ, տե՛ս Հրետակոծել։ | | | ՀՐԵՏԱՀԱՐՈՒՄ, տե՛ս Հրետակոծում։ | | | ՀՐԵՏԱՁԳՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Артиллерийская стрельбе, канонада. | | | ՀՐԵՏԱՁԻԳ, ձգի Артиллерист. | | | ՀՐԵՏԱՄԱՐՏ, ի Артиллерийский бой, артиллерийское сражение. | | | ՀՐԵՏԱՅԻՆ ա. Артиллерийский. | | | ՀՐԵՏԱՆԱԿԱՆ ա. Артиллерийский. | | | ՀՐԵՏԱՆԱՅԻՆ ա. Артиллерийский. | | | ՀՐԵՏԱՆԱՌՈՒՄԲ, ի Артиллерийский снаряд, бомба. | | | ՀՐԵՏԱՆԱՍԱՅԼ, ի Лафет. | | | ՀՐԵՏԱՆԱՎՈՐ, ի Артиллерист. | | | ՀՐԵՏԱՆԻ, նու Артиллерия. | | | ՀՐԶԻԳ, ի Поджигатель. Պատերազմի հրձիգ поджигатель войны. | | | ՀՐԹԻՌ, ի 1. Ракета, фальшфейер. 2. Ракета (летательный аппарат). | | | ՀՐԹԻՌԱԳՈՐԾ, ի Фейерверкер. | | | ՀՐԹԻՌԱՁԻԳ, ի Ракетчик. | | | ՀՐԹԻՌԱՅԻՆ, ա. 1. Ракетный. 2. Фейерверочный. | | | ՀՐԹԻՌԱՆԵՏ, ի Ракетница. | | | ՀՐԿԵԶ, ա. Сожжённый, выжженный, подожжённый. | |
| |
