|
| Home |
ՀԱՅԵՐԵՆ-ՌՈՒՍԵՐԵՆ Армяно-Русскийсловарь общеупотребительных слов, научная, техническая,
общественно-политическая терминология
ՔԵ
| ՔԵԴԽՈՒԴԱ, յի (պատմ.) Лицо, относящееся к сельской верхушке (староста и т. п.). | | | ՔԵԼԵԽ, տե՛ս Հոգեհաց։ | | | ՔԵԼՔ, ի (բրբ.) Походка. | | | ՔԵՂԱԿԱՐՈՍ, ի (բսբ.) Бутень. | | | ՔԵՂԱՁԻ, ու Коренник, коренная, коренной, коренная лошадь. | | | ՔԵՂԻ, ղու . 1. Штурвал, рулевое колесо (судна.). 2. Оглобля. | | | ՔԵՄՈՒԽՏ, ի կամ մխտի (հզվդ.) Выделанная кожа осла или мула. | | | ՔԵՆ, ի 1. Злоба, месть. 2. (բրբ.) Ссора. ◊ Քեն պահել, Քեն ունենալ затаить злобу (месть), держать (иметь) камень за пазухой. | | | ՔԵՆԱԿԱԼ, ի Свояк. | | | ՔԵՆԹԻԿ, ա. (բրբ.) Прожорливый, прожористый, обжорливый. | | | ՔԵՆԹԻԿՈՒԹՅՈՒՆ, թյան (բրբ.) Прожорливость, обжорливость, обжорство. | | | ՔԵՆԻ, նու, Свояченица. | | | ՔԵՆՈՏԵԼ, եցի Ссориться, поссориться. | | | ՔԵՇ, ի (բրբ. գղտնտ.) Рыхловатость. ◊ Քեշի գալ рыхлеть. | | | ՔԵՉԱ, տե՛ս Թաղիք։ | | | ՔԵՌԱՅՐ, ի (հնց.) Муж сестры. | | | ՔԵՌԵԿԻՆ, կնոջ Тётка, тётя (жена брата матери). | | | ՔԵՌԵԿԻՆ, տե՛ս Քեռակին։ | | | ՔԵՌԵԿՆԻԿ, կնկա Тётка, тётя (жена брата матери). | | | ՔԵՌԵԿՆԻԿ, տե՛ս Քեռակին։ | | | ՔԵՌԻ, ռու Дядя (брат матери). | | | ՔԵՐԱԿԱՆ, ի (հնց.) 1. Букварь, азбука. 2. (հնց.) Грамматист, грамматик. | | | ՔԵՐԱԿԱՆԱԳԵՏ, ի Грамматист, грамматик. | | | ՔԵՐԱԿԱՆԱԳԻՏՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Грамматическое учение. | | | ՔԵՐԱԿԱՆԱԿԱՆ, ա. Грамматический. | | | ՔԵՐԱԿԱՆՈՐԵՆ, մ. Грамматически. | | | ՔԵՐԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Грамматика. ♢ Գիտական քերականություն научная грамматика. Դպրոցական քերականություն школьная грамматика. Համեմատական քերականություն сравнительная грамматика. Պատմական քերականություն историческая грамматика. | | | ՔԵՐԱՆՔ, ի Оскрёбки, выскребки. | | | ՔԵՐԵԼ, եցի 1. Скоблить, соскабливать, соскоблить, выскабливать, выскоблить. 2. Скрести, соскребать, соскрести. | | | ՔԵՐԵՂԱՆ, ի (բրբ.) Глиняная чашка, глиняная миска. | | | ՔԵՐԹ, ի 1. տե՛ս Քարթ։ 2. Свежевание. | | | ՔԵՐԹԱՆՈՑ, ի Живодерня. | | | ՔԵՐԹԱՐԱՆ, ի Живодерня. | | | ՔԵՐԹԱՐԱՐ, ի Живодёр, драч (прост.). | | | ՔԵՐԹԱՐԱՐՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Живодёрство. | | | ՔԵՐԹԵԼ1, եցի 1. (մսնգ.) Свежевать, освежевать, 2. Драть, сдирать, содрать, обдирать, ободрать. ♢ Կաշին քերթել драть шкуру. | | | ՔԵՐԹԵԼ2, եցի (հնց.) Стихотворствовать (устар.). | | | ՔԵՐԹԻՉ, տե՛ս Քերթարար։ | | | ՔԵՐԹՈՂ, ի (հնց.) 1. Стихотворец, стихослагатель. 2. Грамматист, грамматик. 3. Литератор. | | | ՔԵՐԹՈՂԱԿԱՆ, ա. (հնց.) 1. Стихотворческий. 2. Грамматический. | | | ՔԵՐԹՈՂՈՒԹՅՈՒՆ, թյան (հնց.) Стихотворство, стихотворчество. | | | ՔԵՐԹՈՒԹՅՈՒՆ, թյան 1. Стихотворство, стихотворчество. 2. տե՛ս Քերթվածք։ | | | ՔԵՐԹՈՒՄ, թման Обдирка, драньё. | | | ՔԵՐԹՎԱԾ1, տե՛ս Քերծվածք։ | | | ՔԵՐԹՎԱԾ2, ի Сочинение, литературное произведение. | | | ՔԵՐԹՎԱԾՔ, ի Сочинение, литературное произведение. | | | ՔԵՐԻՉ, ի 1. Скребок. 2. Скребница. 3. Тёрка. | | | ՔԵՐԾ, ի Скала, утёс. | | | ՔԵՐԾԵ, ի (կենդբ.) Борзая. | | | ՔԵՐԾԵԼ, եցի Драть, обдирать, ободрать, сдирать, содрать, царапать, исцарапывать, исцарапать. | | | ՔԵՐԾԻՎԱՅՐ, մ. Вниз со скалы, с утёса. | | | ՔԵՐԾԻՎԵՐ, մ. Вверх по скале, по утёсу. | | | ՔԵՐԾՈՏ, ա. Скалистый. | | | ՔԵՐԾՈՏԵԼ, եցի Исцарапывать, исцарапать. | | | ՔԵՐԾՈՏՎԵԼ, վեց Исцарапываться. | | | ՔԵՐԾՈՒՄ, ծման Царапание. | | | ՔԵՐԾՎԱԾ, ի Царапина, ссадина. | | | ՔԵՐԾՎԱԾՔ, ի Царапина, ссадина. | | | ՔԵՐԾՎԵԼ, վեց Исцарапываться. | | | ՔԵՐՈՎԲԵ, ի (կրոն.) Херувим. | | | ՔԵՐՈՎԲԵԱԿԱՆ, ա. Херувимский. | | | ՔԵՐՈՑ, տե՛ս Քերիչ։ | | | ՔԵՐՈՑՔ, ի (բրբ.) 1. տե՛ս Քերվածք։ 2. Пригар, пригарина. | | | ՔԵՐՈՒՄ, րման 1. Скобление. 2. Скрёбка. | | | ՔԵՐՈՒՑՔ, տե՛ս Քերանք: | | | ՔԵՐՈՒՔ, տե՛ս Քերանք: | | | ՔԵՐՎԱԾՔ, ի 1. Царапина. 2. Оскрёбки, выскребки. | | | ՔԵՐՎԵԼ, վեց 1. Соскабливаться, соскоблиться. 2. Соскрёбываться, соскребаться. | | | ՔԵՐՎՏԵԼ, եցի (բրբ.) Поскрёбывать. | | | ՔԵՐՔԵՇ, ի Струп. | | | ՔԵՐՔԵՇԱԿԱԼԵԼ, եցի Шелудиветь. | | | ՔԵՐՔԵՇԱԿԱԼՎԵԼ, վեցի Шелудиветь. | | | ՔԵՑ, ի (բրբ.) Заусеница. | | | ՔԵՖ, ի (բրբ.) Кутёж, разгул, гульба (прост.), гульбище (прост.), пир. ◊ Քեֆ անել 1) кутить, пировать, 2) жить в своё удовольствие (припеваючи), гулять. Քեֆ, հալ հարցնել спрашивать о житье-бытье (чьём). Քեֆ չունենալ занемочь. Քեֆ քաշել жить в своё удовольствие (припеваючи), гулять. Քեֆդ քոք պահիր не падай духом, держись крепко, не тужи. Քեֆը կոտրել, տե՛ս Քեֆին դիպչել։ Քեֆս գալիս է душа радуется. Քեֆը հարամ անել испортить настроение (кому). Քեֆը տալ, Քեֆներր տալ захотеть. Քեֆին ապրել жить-не тужить, жить припеваючи. Քեֆին դիպչել կպչել обидеть, расстроить. Իր քեֆին թողնել оставить на чьё усмотрение. Քեֆին քեֆ չի հասնի самый счастливый. Մեկի քեֆովը գնալ уступать, идти на уступки. | | | ՔԵՖՈՎ, ա. (բրբ.) Хмельной, хмельный, под мухой, с мухой в голове. | | | ՔԵՖՈՎՆԱԼ, ացա (բրբ.) Пьянеть, опьянеть, хмелеть, охмелеть, быть навеселе, быть под мухой. | | | ՔԵՖ-ՈՒՐԱԽՈՒԹՅՈՒՆ, տե՛ս Քեֆ։ | |
| |
