|
| Home |
ՀԱՅԵՐԵՆ-ՌՈՒՍԵՐԵՆ Армяно-Русскийсловарь общеупотребительных слов, научная, техническая,
общественно-политическая терминология
ԺԱ
| ԺԱԺ, միայն հետևյալ կապակցությունների մեջ. ժաժ գալ 1) двигаться, шевелиться․ 2) трястись ժաժ տալ 1) двигать, 2) трясти. | | | ԺԱԺԻԿ, ի (բրբ.) Творог. | | | ԺԱԽ, տե՛ս Բոխի2։ | | | ԺԱԽՈՒԿ, ի (բսբ.) Хрен. | | | ԺԱՀ, ի (հնց.) Зловоние, смрад. | | | ԺԱՀԱՀՈՏ 1. ա. (հնց.) Зловонный, смрадный. 2. գ. Зловоние. | | | ԺԱՀԱՀՈՏԵԼ, եց (հնց.) Издавать, испускать зловоние, смрад; смердеть. | | | ԺԱՀՐ, ի 1. Гной. 2. (հնց.) Яд. | | | ԺԱՀՐԱԲՈՒՅՍ, ի (բսբ.) Кокорыш. | | | ԺԱՀՐԱԼԻ ա. Гнойный. | | | ԺԱՀՐԱԼԻՑ ա. Гнойный. | | | ԺԱՀՐԱԿԱԼԵԼ, եց Нагнаиваться, нагноиться. | | | ԺԱՀՐԱԿՈՒՅՏ, ի Гнойник. | | | ԺԱՀՐՈՏ, ա. 1. Гнойный. 2. (հնց.) Ядовитый. | | | ԺԱՀՐՈՏԵԼ, եց 1. Покрыться, покрываться гноем 2. տե՛ս ժահրակալել։ | | | ԺԱՀՐՈՏՈՒՄ, աման Нагноение. | | | ԺԱՀՐՈՏՎԵԼ, վեց Нагнаиваться, нагноиться. | | | ԺԱՄ, ի 1. Час. 2. (բրբ.) Церковь ◊ Ժամ ասել отправлять церковную службу. Ժամ առ ժամ час от часу. Ժամեժամ с часу на час. Առ ժամ, տե՛ս Առժամ։ ժամ ու պատարագ անել отправлять церковную службу. Ժամը հասել է настал час. Ժամը տալ зазвонить (к службе). | | | ԺԱՄԱԳԻՐՔ, գրքի Часослов (церк.). | | | ԺԱՄԱԳՈՐԾ, ի Часовщик. | | | ԺԱՄԱԳՈՐԾԱԿԱՆ, ա. Часовой. ժամագործական արհեստանոց часовая мастерская. | | | ԺԱՄԱԳՈՐԾՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Ремесло (занятие) часовщика. | | | ԺԱՄԱԴԻՏԱԿ, ի Хроноскоп (прибор для измерения чрезвычайно малых промежутков времени или для сравнения показаний двух часов). | | | ԺԱՄԱԴՐԱՎԱՅՐ Условленное место встречи. | | | ԺԱՄԱԴՐԱՏԵՂ Условленное место встречи. | | | ԺԱՄԱԴՐՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Свидание. | | | ԺԱՄԱԴՐՎԵԼ, վեցի Назначать, назначить свидание | | | ԺԱՄԱԿԱՐԳՈՒԹՅՈՒՆ, թյան 1. Упорядочение времени. 2. Церковная служба. | | | ԺԱՄԱՀԱՑ, ի (հնց.) Поминки, поминальный обед. | | | ԺԱՄԱՆԱԿ, ի և կվա 1. գ. Время․ 2. կ․ (սեռ. հ.) Во время чего-л., за чем-л. Ուտելու ժամանակ за едой. Զրույցի ժամանակ во время беседы. ◊ Ժամանակ անցկացնել проводить время. Ժամանակ առ ժամանակ время от времени. Ժամանակ գտնել найти время. Ժամանակ շահել выиграть время. Ժամանակն սպանել убивать время. Ժամանակ ունենալ иметь время. Ժամանակը եկել է настало время, наступила пора. ժամանակը ոսկի է время—золото. Ամեն ժամանակ всё время, всегда. Երեխա ժամանակ, Մանուկ Ժամանակ в детстве. Մի ժամանակ одно время, в одно время. Մի առ ժամանակ некоторое время (спустя). Մի քանի ժամանակ առաջ некоторое время тому назад. | | | ԺԱՄԱՆԱԿԱԲԱՆՈՒԹՅՈՒՆ, թյան (հնց.) Хронология. | | | ԺԱՄԱՆԱԿԱԳԻՐ, գրի Летописец. | | | ԺԱՄԱՆԱԿԱԳԻՐՔ, գրքի Летопись. | | | ԺԱՄԱՆԱԿԱԳՐԱԿԱՆ, ա. Хронологический. | | | ԺԱՄԱՆԱԿԱԳՐԵԼ, եցի 1. Составлять летопись. 2. Составлять хронологию. | | | ԺԱՄԱՆԱԿԱԳՐՈՒԹՅՈՒՆ, թյան 1. Летописание. 2. Хронология. | | | ԺԱՄԱՆԱԿԱԿԵՏ, տե՛ս Ժամկետ։ | | | ԺԱՄԱՆԱԿԱԿԻՑ 1. գ. Современник. 2. ա. Современный. | | | ԺԱՄԱՆԱԿԱՄԻՋՈՑ, ի Промежуток времени. Այդ ժամանակամիջոցում в этот момент. | | | ԺԱՄԱՆԱԿԱՇՐՋԱՆ, ի Эпоха. | | | ԺԱՄԱՆԱԿԱՉԱՓ, ի Хронометр. | | | ԺԱՄԱՆԱԿԱՉԱՓԱԿԱՆ, ա. Хронометрический. | | | ԺԱՄԱՆԱԿԱՉԱՓՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Хронометрирование: | | | ԺԱՄԱՆԱԿԱՎԱՐՁ ի Повременная оплата. | | | ԺԱՄԱՆԱԿԱՎՃԱՐ ի Повременная оплата. | | | ԺԱՄԱՆԱԿԱՎՈՐ, ա. 1. Временный. 2. Преходящий (книжн.) бренный (книжн. устар. теперь ирон.). ◊ Ժամանակավոր կառավարություն временное правительство. | | | ԺԱՄԱՆԱԿԱՎՈՐԱՊԵՍ, մ. Временно. | | | ԺԱՄԱՆԱԿԱՎՈՐՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Временность. | | | ԺԱՄԱՆԱԿԱՎՐԵՊ, ա. (հնց.) Анахронический, являющийся анахронизмом. | | | ԺԱՄԱՆԱԿԻՆ, մ. 1. Когда-то. 2. В своё время. 3. Вовремя. | | | ԺԱՄԱՆԱԿՈՎ, մ. Когда-то, некогда. | | | ԺԱՄԱՆԵԼ, եցի Прибывать, прибыть. | | | ԺԱՄԱՆՈՒՄ, նման Прибытие. | | | ԺԱՄԱՆՑ, ի Времяпрепровождение. | | | ԺԱՄԱՇԱՊԻԿ, պկի (եկեղ.) Стихарь (церк.). | | | ԺԱՄԱՉԱՓ, տե՛ս Ժամանակաչափ։ | | | ԺԱՄԱՊԱՀ, ի 1. Часовой. 2. Дежурный. ◊ Ժամապահ կանգնել быть, стоять на часах. | | | ԺԱՄԱՊԱՀՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Дежурство. | | | ԺԱՄԱՍԱՑ, ի Певчий (в церкви). | | | ԺԱՄԱՍԱՑՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Богослужение, церковная служба. | | | ԺԱՄԱՍԵՐ, ա. Набожный, богомольный. | | | ԺԱՄԱՍԻՐՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Набожность. | | | ԺԱՄԱՎԱՃԱՌ, միայն Ժամավաճառ լինել կապակցության մեջ. попусту тратить время. | | | ԺԱՄԱՎԱՃԱՌՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Пустая трата времени. | | | ԺԱՄԱՎԱՐՁ ի Почасовая оплата. | | | ԺԱՄԱՎՃԱՐ ի Почасовая оплата. | | | ԺԱՄԱՎՈՐ, ի (բրբ.) Лицо, отстоявшее церковную службу. | | | ԺԱՄԱՐԱՐ (եկեղ.) 1. գ. Священник, отправляющий службу. 2. ա. Отправляющий службу. | | | ԺԱՄԱՑՈՒՅՑ, ի Часы․ | | | ԺԱՄԵԺԱՄ, մ. С часу на час. | | | ԺԱՄԵՐԳՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Богослужение. | | | ԺԱՄ-ԹՌԻՉՔ, ի Лётный час | | | ԺԱՄԿԵՏ, ի, Срок. | | | ԺԱՄԿԵՏԱՅԻՆ, ա. Обусловленный определённым сроком, (данный, взятый и т. д.) на срок. | | | ԺԱՄԿԵՏԱՆՑ, ա. Просроченный. | | | ԺԱՄԿԵՏԱՎՈՐ, տե՛ս Ժամկետային։ | | | ԺԱՄԿԵՏԱՎՈՐԵԼ, եցի Назначать, назначить срок, обусловить что-н․ определённым сроком. | | | ԺԱՄԿՈՉ, տե՛ս Ժամհար։ | | | ԺԱՄԿՈՉՈՒԹՅՈՒՆ, տե՛ս Ժամհարություն։ | | | ԺԱՄՀԱՐ, ի (եկեղ.) Звонарь. | | | ԺԱՄՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Должность, занятие звонаря. | | | ԺԱՅԹԵԼ, տե՛ս Ժայթքել։ | | | ԺԱՅԹՔԵԼ, եց 1. Извергать, извергнуть, изрыгать, изрыгнуть. 2. Извергаться, извергнуться. 3. Взрываться, взорваться. 4. Хлынуть. | | | ԺԱՅԹՔՈՒՄ, ի 1. Извержение, изрыгание. 2. Изверженное, извергнутое. | | | ԺԱՅՌ, ի Скала, утёс. | | | ԺԱՅՌԱԲԵԿՈՐ, ի Обломок скалы, каменная глыба. | | | ԺԱՅՌԱԽՈՌՈՉ, ի Скальная расщелина. | | | ԺԱՅՌԱԽՈՏ, ի Скальное растение. | | | ԺԱՅՌԱԽՈՒԹ, ի Риф. | | | ԺԱՅՌԱԾԱԾԿ, ա. Скалистый, утёсистый. | | | ԺԱՅՌԱԿԵՐՏ, ա. Высеченный из скалы. | | | ԺԱՅՌԱԿՂԶԻ, զու Скалистый остров. | | | ԺԱՅՌԱԿՈՒՌ տե՛ս Ժայռակերտ։ | | | ԺԱՅՌԱԿՈՓ տե՛ս Ժայռակերտ։ | | | ԺԱՅՌԱՁԵՎ, տե՛ս Ժայռանման։ | | | ԺԱՅՌԱՁՈՒՅԼ, ա. Скалистый. | | | ԺԱՅՌԱՅԻՆ, ա. Скальный. | | | ԺԱՅՌԱՆՄԱՆ, ա. Подобный скале, утёсу. | | | ԺԱՅՌԱՇԵՆ, տե՛ս Ժայռակերտ։ | | | ԺԱՅՌԱՊԱՏ, ա. 1. Скалистый. 2. Окружённый скалами. | | | ԺԱՅՌԱՊԱՐԻՍՊ, րսպի Скалистая стена. | | | ԺԱՅՌԱՎՈՐ, ա. Скалистый. | | | ԺԱՅՌԱՓՇՈՒՐ, ի Мелкие обломки скал. | | | ԺԱՅՌԱՓՈՐ 1. գ. Рабочий, выполняющий скальные работы. 2. ա. Выдолбленный в скале. 3. գ. Выворачивание скал. | | | ԺԱՅՌԵ ա․ Скальный. | | | ԺԱՅՌԵՂԵՆ ա․ Скальный. | | | ԺԱՅՌՈՏ, ա. Скалистый. | | | ԺԱՆԱՆԻՎ, ի Зубчатое колесо, зубчатка, шестерня. | | | ԺԱՆԳ, ի 1. Ржавчина. 2. (փխբ., բրբ․) Жёлчь, злоба. ◊ Ժանգ բռնել заржаветь. Ժանգը թափել излить жёлчь. Ժանգերը կիտել՝ կախել нахмуриться, насупить брови. Երեսից ժանգ է թափում хмурый, насупленный, угрюмый. Ժանգ կապել՝ նստել заржаветь. | | | ԺԱՆԳԱԲԵՐ, ա. 1. Вызывающий заболевание ржавчиной. 2. (փխբ.) Вредоносный, разлагающий, тлетворный. | | | ԺԱՆԳԱԳՈՒՅՆ, ա. Ржавый, цвета ржавчины | | | ԺԱՆԳԱԺՊԻՏ 1. ա. С коварной улыбкой, коварно улыбающийся. 2. մ. Мрачно (или коварно) улыбаясь. | | | ԺԱՆԳԱԼ, ի (բրբ.) Сорная трава. | | | ԺԱՆԳԱԼԻՑ, ա. Ржавый, проржавевший. | | | ԺԱՆԳԱԿԱԼԵԼ, եց Ржаветь, заржаветь, покрыться ржавчиной. | | | ԺԱՆԳԱԿԱԼՈՒՄ, լման Ржавление. | | | ԺԱՆԳԱԿԱԼՎԵԼ, վեց Ржаветь, заржаветь, покрыться ржавчиной. | | | ԺԱՆԳԱԿԵՐ, ա. Изъеденный, съеденный ржавчиной. | | | ԺԱՆԳԱԿԻՐ, տե՛ս ժանգոտ։ | | | ԺԱՆԳԱՀԱՄ 1. ա. С привкусом ржавчины. 2. գ. Привкус ржавчины. | | | ԺԱՆԳԱՀԱՐ, ա. Покрытый ржавчиной, ржавый, заржавленный, заржавелый (разг.). | | | ԺԱՆԳԱՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Ржавость. | | | ԺԱՆԳԱՀԱՐՎԵԼ, վեց Ржаветь, заржаветь. | | | ԺԱՆԳԱՀՈՏ 1. ա. Ржавый, с запахом ржавчины. 2. գ. Запах ржавчины. | | | ԺԱՆԳԱՋՈՒՐ, ջրի Ржавая вода. | | | ԺԱՆԳԱՌ 1. գ. Окись меди. 2. գ. Медный купорос. 3. ա. Изъеденный ржавчиной, заржавленный, проржавленный. | | | ԺԱՆԳԱՌԱԳՈՒՅՆ, ա. Зеленоватый, светло-зелёный. | | | ԺԱՆԳԱՌԻ, տե՛ս Ժանգառագույն։ | | | ԺԱՆԳԱՌՈՒ, ա. Ржавеющий, подверженный ржавению. | | | ԺԱՆԳԱՌՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Ржавление. | | | ԺԱՆԳԱՌՔ, ի (բրբ.) Сумерки. ◊ Ժանգառքը կոխել, Ժանգառքն ընկնել смеркаться. | | | ԺԱՆԳԱՎՈՐ, ա. Ядовитый, вредный. | | | ԺԱՆԳԱՎՈՒՆ, ա. Тронутый ржавчиной. | | | ԺԱՆԳԱՏԱՐ, տե՛ս Ժանգակեր։ | | | ԺԱՆԳԱՏԵՍԻԼ, ա. Угрюмый, мрачный. | | | ԺԱՆԳՈՏ, ա. 1. Ржавый, заржавелый, заржавленный. 2. (փխբ.) Угрюмый, мрачный. 3. (փխբ.) Сиплый, скрипучий (о голосе). 4. (փխբ.) Жёлчный, неприветливый. | | | ԺԱՆԳՈՏԵԼ, եցի 1. տես Ժանգոտվել։ 2. (փխբ.) Мрачнеть, угрюметь. | | | ԺԱՆԳՈՏԵՑՆԵԼ, ցրի Ржавить, заржавить. | | | ԺԱՆԳՈՏՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Ржавость. | | | ԺԱՆԳՈՏՈՒՄ, տման Ржавление. | | | ԺԱՆԳՈՏՎԵԼ, վեց Ржаветь, заржаветь. | | | ԺԱՆԳՈՒԺՈՒՆԳ, ի (բրբ.) Ржавчина. ◊ Ժանգուժունգը կախել 1) помрачнеть, 2) покрыться тучами. | | | ԺԱՆԳՌՈՏ, տե՛ս Ժանգոտ։ | | | ԺԱՆԴԱՐՄ, ի Жандарм. | | | ԺԱՆԴԱՐՄԱԿԱՆ ա. Жандармский. | | | ԺԱՆԴԱՐՄԱՅԻՆ ա. Жандармский. | | | ԺԱՆԵԿԱԳՈՐԾ, ի Кружевница. | | | ԺԱՆԵԿԱԳՈՐԾԵԼ, եցի 1. Плести кружева. 2. Обшить кружевами. | | | ԺԱՆԵԿԱԶԱՐԴ, ա. Кружевной, с кружевами, украшенный кружевами. | | | ԺԱՆԵԿԱՀՅՈՒՍ, ա. Кружевной. | | | ԺԱՆԵԿԱՁԵՎ, ա. Кружевной, узорчатый. | | | ԺԱՆԵԿԱՎՈՐ, ա. Обшитый кружевами. | | | ԺԱՆԻ ի Клык, бивень. ◊ Ժանիք սրել точить зуб (зубы). | | | ԺԱՆԻՔ ի Клык, бивень. ◊ Ժանիք սրել точить зуб (зубы). | | | ԺԱՆԻՔԱՎՈՐ, ա. Клыкастый. | | | ԺԱՆՅԱԿ, ի Кружева, кружево. | | | ԺԱՆՎԱՐ, ի (հնց.) Паланкин. | | | ԺԱՆՏ, ա. Жестокий, лютый, свирепый. | | | ԺԱՆՏԱԲԱՐ, մ. Жестоко, люто, свирепо. | | | ԺԱՆՏԱԲԱՐՈ, ա. Жестокий, лютый. | | | ԺԱՆՏԱԳԻՆ, ա. Жесточайший, лютейший, лютый из лютых. | | | ԺԱՆՏԱԳՈՐԾ, ա. Жестокий, преступный, злодейский. | | | ԺԱՆՏԱԳՈՐԾՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Жестокость, преступность, злодейство. | | | ԺԱՆՏԱԴԵՄ, ա. Со свирепым лицом. | | | ԺԱՆՏԱԺԱՆՏ, ա. Жесточайший, свирепейший. | | | ԺԱՆՏԱԼԻ տե՛ս Ժանտագին։ | | | ԺԱՆՏԱԼԻՑ տե՛ս Ժանտագին։ | | | ԺԱՆՏԱԽՈՍ, ա. 1. Сквернословящий. 2. Злословящий, злоречивый. | | | ԺԱՆՏԱԽՈՍՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Сквернословие. | | | ԺԱՆՏԱԽՈՐՀՈՒՐԴ, ա. Злоумышленный, злонамеренные злостный. | | | ԺԱՆՏԱԽՏ, ի Чума, чёрная смерть (устар.). | | | ԺԱՆՏԱԽՏԱԿԱՆ ա․ Чумной. | | | ԺԱՆՏԱԽՏԱՅԻՆ ա․ Чумной. | | | ԺԱՆՏԱԽՏԱՎՈՐ, ա. Чумной, зачумлённый, заражённый чумой. | | | ԺԱՆՏԱԿԵՐՊ, ա. Со свирепым видом. | | | ԺԱՆՏԱՀԱՅԱՑ, ա. С жестоким, свирепым взглядом. | | | ԺԱՆՏԱՀԱՐ, տե՛ս Ժանտախտավոր։ | | | ԺԱՆՏԱՀՈՂՄ, ի Моровое поветрие (устар.). | | | ԺԱՆՏԱՀՈՏ, ա. Зловонный. | | | ԺԱՆՏԱՀՈՏԵԼ, եց Издавать зловоние. | | | ԺԱՆՏԱՀՈՏՈՒԹՅՈՒՆ, տե՛ս Գարշահոտություն։ | | | ԺԱՆՏԱՄԻՏ, ա. Злонамеренный (книжн.), злостный. | | | ԺԱՆՏԱՆԱԼ, ացավ Ожесточаться, ожесточиться, свирепеть, рассвирепеть. | | | ԺԱՆՏԱՆՅՈՒԹ, ի Протрава. | | | ԺԱՆՏԱՋՈՒՐ, տե՛ս Արքայաջուր։ | | | ԺԱՆՏԱՍՈՒՆԿ, սնկի (բսբ.) Ржавченник. | | | ԺԱՆՏԱՏԵՆԴ, ի (բժշկ.) Тифозная горячка, тиф. | | | ԺԱՆՏԱՏԵՆԴԱԿԱՆ, ա. Тифозный. | | | ԺԱՆՏԱՏԵՍԻԼ, տե՛ս Ժանտադեմ։ | | | ԺԱՆՏԱՑԱՎ, ի Эпидемия. | | | ԺԱՆՏԱՓՈՒՇ, փղի (բսբ.) Держи-дерево. | | | ԺԱՆՏԱՔԻՍ, ի (կենդբ.) Хорь, хорёк. | | | ԺԱՆՏԸՆԿՈՒՅԶ, ի (բսբ.) Дурман. | | | ԺԱՆՏԻՄԱՑ, տե՛ս Ժանտամիտ։ | | | ԺԱՆՏՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Свирепость, лютость, суровость. | | | ԺԱՆՐ, ի 1. Жанр, род произведений в области искусства, литературы и т. п. Երգիծական ժանր комедийный жанр. 2. Жанр, живопись на бытовые сюжёты. Ժանրային նկարչություն жанровая живопись. | | | ԺԱՆՐԱՅԻՆ, ա. Жанровый. | | | ԺԱՆՐԱՆԿԱՐ, ի Жанровая картина | | | ԺԱՆՐԱՆԿԱՐԻՉ, րչի Жанрист. | | | ԺԱՊԱՎԵՆ, ի Лента. | | | ԺԱՊԱՎԵՆԱԳՈՐԾ, ի Ленточник, рабочий ленточного производства. | | | ԺԱՊԱՎԵՆԱԹԵԼ տես Ժապավեն։ | | | ԺԱՊԱՎԵՆԱՁԵՎ, ա. Лентообразный. | | | ԺԱՊԱՎԵՆԱՅԻՆ, ա. Ленточный. | | | ԺԱՊԱՎԵՆԱՆՄԱՆ, տե՛ս Ժապավենաձև։ | | | ԺԱՊԱՎԻՆԵԼ, եցի 1. Шнуровать, прошнуровывать, прошнуровать- 2. Обшивать, обшить лентой. | | | ԺԱՊԱՎԻՆՅԱԼ, ա. (հնց.) Шнурованный. | | | ԺԱՌԱՆԳ, ի Наследник. | | | ԺԱՌԱՆԳԱԲԱՐ, մ. По наследству, наследственно. | | | ԺԱՌԱՆԳԱԶՈՒՐԿ, ա. 1. Лишённый наследства. 2. Бездетный. | | | ԺԱՌԱՆԳԱԶՐԿԵԼ, եցի 1. Лишить наследства. 2. Лишить наследников, потомства. | | | ԺԱՌԱՆԳԱԶՐԿՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Лишение наследства | | | ԺԱՌԱՆԳԱԶՐԿՈՒՄ, կման Лишение наследства. | | | ԺԱՌԱՆԳԱԶՐԿՎԵԼ, վեց 1. Лишиться наследства. 2. Лишиться наследников, потомства. | | | ԺԱՌԱՆԳԱԿԱՆ, ա. 1. Наследственный. Ժառանգական իրավունք наследственное право. 2. Наследственный, преемственный. Ժառանգական կապ преемственная связь. | | | ԺԱՌԱՆԳԱԿԱՆԱԲԱՐ մ․ По наследству, наследственно. | | | ԺԱՌԱՆԳԱԿԱՆԱՊԵՍ մ․ По наследству, наследственно. | | | ԺԱՌԱՆԳԱԿԱՆՈՐԵՆ մ․ По наследству, наследственно. | | | ԺԱՌԱՆԳԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆ, թյան 1. Наследственность. Ժառանգականության տեսություն теория наследственности. 2. Преемственность. Ավանդույթների ժառանգականություն преемственность традиций. | | | ԺԱՌԱՆԳԱԿԻՑ, կցի (իրավ.) Сонаследник, сонаследница. | | | ԺԱՌԱՆԳԱԿՑԵԼ, եցի (իրավ.) Сонаследовать. | | | ԺԱՌԱՆԳԱԿՑՈՒԹՅՈՒՆ, թյան (իրավ.) Сонаследование. | | | ԺԱՌԱՆԳԱՎՈՐ (հնց.) 1. գ. Наследник. 2. ա. Получающий наследство. 3. գ. Церковнослужитель, церковник. Ժառանգավորաց դպրոց духовнов училище. | | | ԺԱՌԱՆԳԱՎՈՐԱԿԱՆ, տե՛ս Ժառանգական։ | | | ԺԱՌԱՆԳԱՏՈՒ (իրավ.) 1. գ. Наследодатель. 2. ա. Оставляющий, передающий наследство. | | | ԺԱՌԱՆԳԵԼ, եցի Наследовать, унаследовать. | | | ԺԱՌԱՆԳՈՐԴ, ի Наследник. | | | ԺԱՌԱՆԳՈՐԴԵԼ, տե՛ս Ժառանգեր։ | | | ԺԱՌԱՆԳՈՐԵՆ, տե՛ս Ժառանգաբար։ | | | ԺԱՌԱՆԳՈՒԹՅՈՒՆ, թյան 1. Наследство. 2. Наследие. | | | ԺԱՌԱՆԳՈՒՄ, գման Наследование, унаследование. | |
| |
