|
| Home |
ՀԱՅԵՐԵՆ-ՌՈՒՍԵՐԵՆ Армяно-Русскийсловарь общеупотребительных слов, научная, техническая,
общественно-политическая терминология
ԻՇ
| ԻՇԱԲԵՌ, ի և ան Ослиный вьюк. | | | ԻՇԱԽԱՌԱՆՉ, ի (կենդբ.) Медведка. | | | ԻՇԱԿԱԹՆՈՒԿ, ի (բսբ.) Молочай | | | ԻՇԱՄԵՂՈՒ, ղվի և ի (կենդբ.) Шмель. | | | ԻՇԱՄՏՐՈՒԿ, ի Ослёнок. | | | ԻՇԱՅԻՆ, ա. Ослиный | | | ԻՇԱՊԱՆ, ի Погонщик ослов. | | | ԻՇԱՌՎՈՒՅՏ, ի (բսբ.) Донник. | | | ԻՇԱՎԱՐԻ, մ․ По-Ослиному. | | | ԻՇԱՏԵՐ, տիրոջ Хозяин осла. | | | ԻՇԱՑԾՑԱՄ, ի (կենդբ.) Лось. | | | ԻՇԱՑՆԵԼ, ցրեց (խսկց.) Одурачивать, одурачить, оставить в дураках. | | | ԻՇԻԱՍ, ի (բժշկ.) Ишиас. | | | ԻՇԽԱՆ, ի 1. Властелин, владыка. 2. Князь. 3. (կենդբ.) Форель. | | | ԻՇԽԱՆԱԲԱՐ, մ. По-княжески. | | | ԻՇԽԱՆԱԴՈՒՍՏՐ, ի Княжна. | | | ԻՇԽԱՆԱԶ 1. գ․ Сын князя, княжич (устар.). 2. ա. Княжеского рода. | | | ԻՇԽԱՆԱԶԱՐՄ 1. գ․ Сын князя, княжич (устар.). 2. ա. Княжеского рода. | | | ԻՇԽԱՆԱԶՆ 1. գ․ Сын князя, княжич (устар.). 2. ա. Княжеского рода. | | | ԻՇԽԱՆԱԶՈՒՆ 1. գ․ Сын князя, княжич (устар.). 2. ա. Княжеского рода. | | | ԻՇԽԱՆԱԶՈՒՐԿ, ա. Лишённый власти. | | | ԻՇԽԱՆԱԶՐԿԵԼ, եցի Лишить власти. | | | ԻՇԽԱՆԱԶՐԿՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Лишение власти. | | | ԻՇԽԱՆԱԶՐԿՈՒՄ, կման Лишение власти. | | | ԻՇԽԱՆԱԶՐԿՎԵԼ, վեցի Лишиться власти | | | ԻՇԽԱՆԱԿԱՆ, ա. Княжеский. | | | ԻՇԽԱՆԱԿԻՑ, կցի Соправитель. | | | ԻՇԽԱՆԱԿՑԵԼ, եցի Править совместно с кем-либо. | | | ԻՇԽԱՆԱԿՑՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Совместное правление. | | | ԻՇԽԱՆԱՆԻՍՏ, ա. Княжеский. Իշխանանիստ քաղաք резиденция князя. | | | ԻՇԽԱՆԱՊԱՏԿԱՆ, ա. Принадлежащий князю, княжеский, княжий (устар.). | | | ԻՇԽԱՆԱՍԵՐ, ա. Властолюбивый. | | | ԻՇԽԱՆԱՍԻՐՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Властолюбие. | | | ԻՇԽԱՆԱՎԱՅԵԼ 1. ա. Княжеский. 2. մ. По-княжески. | | | ԻՇԽԱՆԱՎԱՐԻ, մ. По-княжески, княжески. | | | ԻՇԽԱՆԱՎՈՐ, ի 1. Властитель. 2. Власть имущий. | | | ԻՇԽԱՆԱՏԵՆՉ, ա. Жаждущий власти. | | | ԻՇԽԱՆԱՏԵՆՉԱԿԱՆ, ա. Властолюбивый. | | | ԻՇԽԱՆԱՏԵՆՉՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Властолюбие. | | | ԻՇԽԱՆԱՓԱՅԼ, ա. Сиятельный. | | | ԻՇԽԱՆԻԿ, ի (նվազ.) Князёк. | | | ԻՇԽԱՆՈՐԴԻ, դու Сын князя, княжич (устар.). | | | ԻՇԽԱՆՈՒԹՅՈՒՆ, թյան 1. Власть. 2. Княжение. 3. Княжество. 4. Владычество. ◊ Իշխանություն բանեցնել применять власть. Իշխանության գլուխ կանգնել прийти к власти. Տեղական իշխանություններ местные власти. | | | ԻՇԽԱՆՈՒՀԻ, հու 1. Княгиня. 2. Княжна. 3. Правительница. 4. Владычица. | | | ԻՇԽԵԼ, եցի 1. Властвовать, господствовать, владычествовать, править. 2. (բսբ.) Осмеливаться, осмелиться. | | | ԻՇՈՏԻՔ 1. Козел (спорт.). 2. Козлы, скамья. | | | ԻՇՈՏՆՈՒԿ 1. Козел (спорт.). 2. Козлы, скамья. | | | ԻՇՈՒԿ, ի 1. Ослик. 2. (բսբ.) Подставка, козлы. | |
| |
