|
| Home |
ՀԱՅԵՐԵՆ-ՌՈՒՍԵՐԵՆ Армяно-Русскийсловарь общеупотребительных слов, научная, техническая,
общественно-политическая терминология
ՀԵ
| ՀԵ, տե՛ս Հեյ։ | | | ՀԵԳ1, ի (հնց.) Слог, склад (устар.). | | | ՀԵԳ2, ա. Жалкий, бедный, несчастный. | | | ՀԵԳԱԿԱՆ, ա. (հնց.) Слоговой. | | | ՀԵԳԱՐԱՆ, ի (հնց.) Букварь. | | | ՀԵԳԵԼ, եցի Читать по складам. | | | ՀԵԳԵԼԱԿԱՆ, ի Гегельянец. | | | ՀԵԳԵԼԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Гегельянство. | | | ՀԵԳԵՄՈՆԻԱ, տե՛ս Գերիշխանություն։ | | | ՀԵԳՆԱԲԱՆ, ի Насмешник, пересмешник (разг.). | | | ՀԵԳՆԱԲԱՆԵԼ, տե՛ս Հեգնել։ | | | ՀԵԳՆԱԲԱՆՈՒԹՅՈՒՆ, տե՛ս Հեգնանք։ | | | ՀԵԳՆԱԲԱՐ, տե՛ս Հեգնորեն։ | | | ՀԵԳՆԱԺՊԻՏ, մ. Насмешливо, с насмешливой улыбкой. | | | ՀԵԳՆԱԼԻ Полный иронии, иронический. | | | ՀԵԳՆԱԼԻՑ Полный иронии, иронический. | | | ՀԵԳՆԱԽԱՌՆ, ա. С насмешкой, насмешливо. Հեգնախառն Ժպիտ насмешливая улыбка. | | | ՀԵԳՆԱԿԱՆ, ա. Иронический, насмешливый, | | | ՀԵԳՆԱՁԱՅՆ, մ. Иронически, с иронией. | | | ՀԵԳՆԱՄՈԼ, տե՛ս Հեգնասեր։ | | | ՀԵԳՆԱՆՔ, ի Ирония, насмешка. | | | ՀԵԳՆԱՍԵՐ, ա. Насмешливый. | | | ՀԵԳՆԱՍԻՐՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Насмешливость. | | | ՀԵԳՆԵԼ, եցի Иронизировать, насмехаться, осмеивать, осмеять (кого, что), высмеивать, высмеять (кого, что). | | | ՀԵԳՆՈՐԵՆ, մ. С иронией, иронически, с насмешкой, насмешливо. | | | ՀԵԳՆՈՒԹՅՈՒՆ, տե՛ս Հեգնանք։ | | | ՀԵԳՈՒՄ, գման Чтение по складам. | | | ՀԵԶ (բրբ.) մ. 1. Совершенно, вовсе, совсем. 2. Ничего, ничто. | | | ՀԵԶ, ա. Кроткий, смирный, смирённый. | | | ՀԵԶԱԲԱՐ, մ. Кротко, смирно, смиренно. | | | ՀԵԶԱԲԱՐՈ, մ. Кроткий, кроткого нрава, смирный, смирённый. | | | ՀԵԶԱԲԱՐՈՅՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Кротость, мягкость, смиренность. | | | ՀԵԶԱԴԵՄ, ա. С кротким выражением (лица). | | | ՀԵԶԱԶԱՅՆ, մ. 1. Тихим, кротким голосом. 2. С тихим журчаньем. | | | ՀԵԶԱԺՊԻՏ, ա. С кроткой улыбкой. | | | ՀԵԶԱԿԱՐԿԱՉ, ա. Тихо журчащий, тихоструйный. | | | ՀԵԶԱՀԱՄԲՈՒՅՐ, ա. Кроткий, мягкий, ласковый. | | | ՀԵԶԱՀԱՅԱՑ, ա. С кротким взором, взглядом. | | | ՀԵԶԱՀՆՉՅՈՒՆ ա. Нежно, тихо звучащий. | | | ՀԵԶԱՀՆՉՈՒՆ ա. Нежно, тихо звучащий. | | | ՀԵԶԱՀՈԳԻ, ա. С кроткой душой, смирённый, мягкий. | | | ՀԵԶԱՃԿՈՒՆ, ա. Изящный, грациозный. | | | ՀԵԶԱՃԿՈՒՆՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Изящность, изящество, грациозность. | | | ՀԵԶԱՄԻՏ, տե՛ս Հեզահոգի։ | | | ՀԵԶԱՄՏՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Смиренномудрие (книжн. церк.). | | | ՀԵԶԱՆԱԶ, ա. Грациозный. | | | ՀԵԶԱՆԱԼ, ացա Стать кротким, мягким, смирённым. | | | ՀԵԶԱՆՈՒՅՇ ա. (հզվդ.) Приятный, милый, ласковый. | | | ՀԵԶԱՆՈՒՇ ա. (հզվդ.) Приятный, милый, ласковый. | | | ՀԵԶԱՆՔ, ի Кротость, смиренность. | | | ՀԵԶԱՉԻԿ ա. С кроткими очами. | | | ՀԵԶԱՉՅԱ ա. С кроткими очами. | | | ՀԵԶԱՍԱՀ, ա. Тихоструйный. | | | ՀԵԶԱՐ, ի Фуганок. | | | ՀԵԶԱՔԱՅԼ, ա. С плавной поступью, идущий, движущийся плавно. | | | ՀԵԶԻԿ 1. ա. Нежный, тихий. 2. մ. Нежно, тихо. | | | ՀԵԶՈՐԵՆ, մ. Кротко, смиренно, смирно. | | | ՀԵԶՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Кротость, мягкость, смиренность. | | | ՀԵԶՈՒՆՎԱԾՔ, ի (բրբ) Очёска, очёс. | | | ՀԵԹԱՆՈՍ 1. գ. Язычник. 2. տե՛ս Հեթանոսական։ | | | ՀԵԹԱՆՈՍԱԲԱՐ, մ. Язычески. | | | ՀԵԹԱՆՈՍԱԲԱՐՈ, ա. Языческий. | | | ՀԵԹԱՆՈՍԱԿԱՆ, ա. Языческий. | | | ՀԵԹԱՆՈՍԱՆԱԼ, ացա Стать язычником. | | | ՀԵԹԱՆՈՍԱՑՆԵԼ, ցրի Сделать язычником, обратить в язычество. | | | ՀԵԹԱՆՈՍՈՐԵՆ, տե՛ս Հեթանոսաբար։ | | | ՀԵԹԱՆՈՍՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Язычество. | | | ՀԵԹԱՆՈՍՈՒՀԻ, հու Язычница. | | | ՀԵԹԵԹԱԼ, տե՛ս Հևալ։ | | | ՀԵԹԵԹՈՑ, տե՛ս Հևք։ | | | ՀԵԼԼԵՆ 1. գ. Эллин. 2. տե՛ս Հելլենական։ | | | ՀԵԼԼԵՆԱԲԱՆ, ի Эллинист. | | | ՀԵԼԼԵՆԱԲԱՆՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Эллинизм (слово или оборот речи, заимствованные из древнегреческого языка). | | | ՀԵԼԼԵՆԱԳԵՏ, տե՛ս Հելլենաբան։ | | | ՀԵԼԼԵՆԱԳԻՏԱԿԱՆ, ա. Эллинистический. | | | ՀԵԼԼԵՆԱԽՈՍ, ա. Говорящий на древнегреческом языке. | | | ՀԵԼԼԵՆԱԿԱՆ, ա. 1. Эллинский. 2. Эллинистический. | | | ՀԵԼԼԵՆԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Эллинизм (эпоха расцвета греко-восточной культуры). | | | ՀԵԼԼԵՆԱՄՈԼ ի Эллинофил. | | | ՀԵԼԼԵՆԱՍԵՐ ի Эллинофил. | | | ՀԵԼԼԵՆԱՑԻ, ցու Эллин. | | | ՀԵԼԼԵՆԵՐԵՆ 1. գ. Древнегреческий язык. 2. ա. Древнегреческий (о языке). 3. մ. На древнегреческом языке. | | | ՀԵԼԼԵՆՈՒՀԻ, հու Эллинка. | | | ՀԵԼՈՏ, ի Илот. | | | ՀԵԼՈՒԶԱԿ, տե՛ս Ավազակ։ | | | ՀԵԼՈՒԶԱԿՈՒԹՅՈՒՆ, տե՛ս Ավազակություն։ | | | ՀԵԼՈՒԶԵԼ, եցի Украшать, украсить. | | | ՀԵԼՈՒԶՈՒՄ, զման Украшение. | | | ՀԵԼՈՒԶՎԵԼ, վեց Украшаться. | | | ՀԵԼՈՒՆ, ի Крючок. | | | ՀԵԼՈՒՆԱԳՈՐԾՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Вязание крючком. | | | ՀԵԾ, տե՛ս Հեծեծանք։ | | | ՀԵԾԱՆ, ի Балка, бревно. | | | ՀԵԾԱՆԱԿԱԼ, ի (մսնգ.) Подбалочник, подбалка. | | | ՀԵԾԱՆԻՎ, նվի Велосипед. | | | ՀԵԾԱՆՎԱՅԻՆ, ա. Велосипедный. | | | ՀԵԾԱՆՎԱՎԱԶՔ, ի (սպորտ.) Велогонка. | | | ՀԵԾԱՆՎՈՐԴ, ի Велосипедист. | | | ՀԵԾԱՆՎՈՐԴՈՒՀԻ, հու Велосипедистка. | | | ՀԵԾԱՆՎՈՒՂԻ, ղու Трек. | | | ՀԵԾԵԼ, եցի Стонать, стенать (устар.). | | | ՀԵԾԵԼԱԳՈՒՆԴ, նդի Кавалерийский полк, конный полк. | | | ՀԵԾԵԼԱԳՐՈՀ, ի, Кавалерийская атака, конная атака. | | | ՀԵԾԵԼԱԳՐՈՇ, ի Кавалерийское знамя. | | | ՀԵԾԵԼԱԴԵՏ, ի (ռազմ.) Конный патруль, разъезд. | | | ՀԵԾԵԼԱԴՊՐՈՑ, ի Кавалерийское училище. | | | ՀԵԾԵԼԱԶՈՐ, ի (ռազմ.) Конница, кавалерия. | | | ՀԵԾԵԼԱԶՈՐԱԿԱՆ, ի Кавалерист, конник. | | | ՀԵԾԵԼԱԶՈՐԱՅԻՆ, ա. Кавалерийский, конный. | | | ՀԵԾԵԼԱԶՈՐՔ, տե՛ս Հեծելազոր։ | | | ՀԵԾԵԼԱԽՈՒՄԲ, խմբի Кавалькада. | | | ՀԵԾԵԼԱԿ, ի Всадник, конник, кавалерист. | | | ՀԵԾԵԼԱԿԱՅԻՆ Конный, кавалерийский. | | | ՀԵԾԵԼԱԿԱՆ Конный, кавалерийский. | | | ՀԵԾԵԼԱՀԱՆԴԵՍ, ի Кавалерийский парад. | | | ՀԵԾԵԼԱՇԱՐՔ, ի Конный строй. | | | ՀԵԾԵԼԱՊԱՀԱԿ, ի Объездчик. | | | ՀԵԾԵԼԱՊԱՐԵԿ, ի Конный патруль, разъезд. | | | ՀԵԾԵԼԱՍԱՐՔ, ի Сбруя. | | | ՀԵԾԵԼԱՎԱՇՏ, ի Эскадрон. | | | ՀԵԾԵԼԱՎԱՇՏԱՅԻՆ, ա. Эскадронный. | | | ՀԵԾԵԼԱՎԱՇՏԱՊԵՏ, ի Командир эскадрона. | | | ՀԵԾԵԼԱՎԱՐԺ, ի 1. Наездник. 3. Жокей. | | | ՀԵԾԵԼԱՎԱՐՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Наездничество. | | | ՀԵԾԵԼԱՐԱՆ, ի Манеж. | | | ՀԵԾԵԼԱՐՇԱՎ, ի Кавалерийский, конный поход. | | | ՀԵԾԵԼՈՒՍՈՒՅՑ, տե՛ս Հեծելավարժ 2 նշան.։ | | | ՀԵԾԵԾԱԼ, տե՛ս Հեծեծել։ | | | ՀԵԾԵԾԱԿԱՆ, ա. Стонущий. | | | ՀԵԾԵԾԱՁԱՅՆ, ա. Со стоном, стонущий. | | | ՀԵԾԵԾԱՆՔ, ի Стон. | | | ՀԵԾԵԾԵԼ, եցի Стонать. | | | ՀԵԾԵԾՈՒՄ, ծման Стон. | | | ՀԵԾԿԱՆ, ա. (բրբ.) Верховой. ◊ Հեծկան ձի верховой конь. | | | ՀԵԾԿԼՏԱԼ, ացի Всхлипывать, всхлипнуть, рыдать. | | | ՀԵԾԿԼՏԱՆՔ ի Всхлипывание, всхлип, рыдание. | | | ՀԵԾԿԼՏՈՑ ի Всхлипывание, всхлип, рыдание. | | | ՀԵԾԿԼՏՈՒՄ ի Всхлипывание, всхлип, рыдание. | | | ՀԵԾԿԼՏՈՒՔ ի Всхлипывание, всхлип, рыдание. | | | ՀԵԾՅԱԼ 1. ա. Верховой. 2. ա. Конный, кавалерийский. ◊ Հեծյալ հրետանի конная артиллерия. 3. գ. Всадник, наездник, конник, ездок, верховой. | | | ՀԵԾՆԵԼ, հեծա Садиться, сесть верхом. | | | ՀԵԾՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Стенание (устар.), стон. | | | ՀԵԾՈՒՄ, ծման Стенание (устар.), стон. | | | ՀԵԾՎՈՐ, տե՛ս Հեծյալ 3 նշան.։ | | | ՀԵԾՎՈՐՈՒՀԻ, հու Всадница, наездница. | | | ՀԵԿԱՏՈՄԲ, ի Гекатомба. | | | ՀԵԿԵԿԱԼ, ացի Всхлипывать. | | | ՀԵԿԵԿԱՆՔ, ի Всхлипывание, рыдание. | | | ՀԵԿԵԿԱՏԱՅՆ, մ. Всхлипывая. | | | ՀԵԿԵԿՈՑ, ի Всхлипывание, рыдание. | | | ՀԵԿԵԿՈՒՄ, կման Всхлипывание, рыдание. | | | ՀԵԿԶԱՄԵՏՐ, ի Гекзаметр. | | | ՀԵԿՏԱՐ, ի Гектар. | | | ՀԵԿՏՈԼԻՏՐ, ի Гектолитр. | | | ՀԵԿՏՈՄԵՏՐ, ի Гектометр. | | | ՀԵՂ, ի (բրբ.) Раз, один раз, однажды, когда-то. | | | ՀԵՂԱԲԵԿԵԼ, եցի Ломать, сломать. | | | ՀԵՂԱԲԵԿՈՒՄ, կման Ломка. | | | ՀԵՂԱԿԱՐԾ 1. ա. Внезапный, неожиданный. 2.մ. Внезапно, неожиданно. | | | ՀԵՂԱՆՅՈՒԹ, ի Жидкость. | | | ՀԵՂԱՇՐՋԵԼ, եցի 1. Переворачивать, перевернуть 2. Революционизировать, изменять коренным образом. | | | ՀԵՂԱՇՐՋԻԿ, ա. (հզվդ.) Изменчивый, превратный. | | | ՀԵՂԱՇՐՋՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Переворот. | | | ՀԵՂԱՇՐՋՈՒՄ, ջման Переворот. | | | ՀԵՂԱՇՐՋՎԵԼ, վեց 1. Переворачиваться, перевернуться. 2. Революционизироваться, меняться коренным образом. | | | ՀԵՂԱՓՈԽԱԿԱՆ 1. ա. Революционный. 2. գ. Революционер. | | | ՀԵՂԱՓՈԽԱԿԱՆԱԲԱՐ, տե՛ս Հեղափոխականորեն։ | | | ՀԵՂԱՓՈԽԱԿԱՆԱՆԱԼ, ացավ Революционизироваться. | | | ՀԵՂԱՓՈԽԱԿԱՆԱՑՆԵԼ, ցրի Революционизировать. | | | ՀԵՂԱՓՈԽԱԿԱՆԱՑՈՒՄ, ցման Революционизирование. | | | ՀԵՂԱՓՈԽԱԿԱՆԱՑՎԵԼ, վեց Революционизироваться. | | | ՀԵՂԱՓՈԽԱԿԱՆՈՐԵՆ, մ. Революционно. | | | ՀԵՂԱՓՈԽԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Революционность. | | | ՀԵՂԱՓՈԽԵԼ, տե՛ս Հեղաշրշել։ | | | ՀԵՂԱՓՈԽԻՉ, ա. Революционизирующий. | | | ՀԵՂԱՓՈԽՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Революция. | | | ՀԵՂԱՓՈԽՈՒՄ, տե՛ս Հեղաշրջում։ | | | ՀԵՂԱՓՈԽՎԵԼ, տե՛ս Հեղաշրջվել։ | | | ՀԵՂԳ, ա. Ленивый, вялый, мешкотный (разг.). | | | ՀԵՂԳԱԲԱՐ, մ. Лениво, вяло, мешкотно (разг.). | | | ՀԵՂԳԱԳՆԱՑ, ա. (հնց.) Медлительный, вялый, мешкотный (разг.). | | | ՀԵՂԳԱՄԻՏ, ա. Слабоумный, тупой. | | | ՀԵՂԳԱՆԱԼ, ացա Лениться, разлениваться, разлениться, облениться. | | | ՀԵՂԳԱՑՆԵԼ, ցրի Делать, сделать ленивым. | | | ՀԵՂԳԱՑՈՒՑԻՉ, ա. Ослабляющий, делающий ленивым. | | | ՀԵՂԳՈՐԵՆ, տե՛ս Հեղգաբար։ | | | ՀԵՂԳՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Леность, вялость, мешкотность. | | | ՀԵՂԵԼ, եցի Лить, проливать, пролить | | | ՀԵՂԵՂ, ի 1. Потоп, наводнение 2. Поток. 3. Ливень. | | | ՀԵՂԵՂԱԾՈՒՓ, ա. Волнующийся, бушующий. | | | ՀԵՂԵՂԱԿՈԾ, ա. (հզվդ.) Побитый ливнем. | | | ՀԵՂԵՂԱՅԻՆ, ա. Ливневый. | | | ՀԵՂԵՂԱՆՄԱՆ, ա. Проливной. | | | ՀԵՂԵՂԱՋՈՒՐ, ջրի Ливневая вода. | | | ՀԵՂԵՂԱՏ, ի 1. Овраг, балка, буерак (обл). 2. Поток. | | | ՀԵՂԵՂԱՏԱՅԻՆ, ա. Овражный, буерачный. | | | ՀԵՂԵՂԱՏԱՐ, ա. Унесённый ливнем, наводнением. | | | ՀԵՂԵՂԵԼ, եցի 1. Заливать, залить, затоплять, затопить. 2. Наводнять, наводнить. 3. (փխբ.) Наводнять, наводнить, заполнять, заполнить. | | | ՀԵՂԵՂՈՒՄ, ղման 1. Наводнение, затопление. 2. Половодье. | | | ՀԵՂԵՂՈՒՆ, ա. Затопляемый. | | | ՀԵՂԵՂՈՒՏ, ի Затопленное место. | | | ՀԵՂԵՂՎԵԼ, վեց 1. Заливаться, залиться, затопляться, затопиться. 2. Наводняться, наводниться. | | | ՀԵՂԻ, տե՛ս Եղի։ | | | ՀԵՂԻՆԱԿ, ի Автор. | | | ՀԵՂԻՆԱԿԱԳԻՐ, գրի Автограф. | | | ՀԵՂԻՆԱԿԱԶՈՐԵԼ, եցի Авторизовать. | | | ՀԵՂԻՆԱԿԱԶՈՐՎԱԾ, ա. Авторизованный. | | | ՀԵՂԻՆԱԿԱԶՐԿԵԼ, եցի 1. Лишить авторского права. 2. Лишить авторитета. | | | ՀԵՂԻՆԱԿԱԶՐԿՈՒՄ, կման 1. Лишение авторского права. 2 Потеря авторитета. | | | ՀԵՂԻՆԱԿԱԶՐԿՎԵԼ, վեց 1. Лишиться авторского права. 2. Лишиться авторитета. | | | ՀԵՂԻՆԱԿԱԿԻՑ, կցի Соавтор. | | | ՀԵՂԻՆԱԿԱԿՑԱԿԱՆ, ա. Соавторский. | | | ՀԵՂԻՆԱԿԱՅԻՆ, ա. Авторский. Հեղինակածին իրավունք авторское право. | | | ՀԵՂԻՆԱԿԱՎՈՐ, ա. Авторитетный. | | | ՀԵՂԻՆԱԿԱՎՈՐՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Авторитетность. | | | ՀԵՂԻՆԱԿԵԼ, եցի Сочинять, сочинить. | | | ՀԵՂԻՆԱԿՈՒԹՅՈՒՆ, թյան 1. Авторство. 2. Сочинение. 3. Авторитет, авторитетность, вес, престиж. | | | ՀԵՂԻՆԱԿՎԵԼ, վեց Сочиняться. | | | ՀԵՂԿՈՄ, ի Ревком. | | | ՀԵՂՀԵՂԵԼ, եցի (հնց.) Изменять, изменить, переменять, переменить. | | | ՀԵՂՀԵՂՈՒԿ, ա. Изменчивый, переменчивый, непостоянный. | | | ՀԵՂՀԵՂՈՒԿՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Изменчивость, переменчивость, непостоянство. | | | ՀԵՂՀԵՂՎԵԼ, վեց (հնց.) Изменяться, переменяться. | | | ՀԵՂՁԱԿ, ի (երժշտ.) Сурдина, сурдинка. | | | ՀԵՂՁԱՄԱՀ, տե՛ս Խեղդամահ։ | | | ՀԵՂՁԱՄՂՁՈՒԿ 1. ա. Задыхающийся. 2. մ. Задыхаясь. | | | ՀԵՂՁԱՆԱԽԱՆՁ, ա. Завистливый, злобный. | | | ՀԵՂՁԱՆՔ, ի Удушье. | | | ՀԵՂՁՈՒԿ, ա. Душный, удушливый, удушающий, спёртый. Հեղձուկ օդ душный, спёртый воздух. | | | ՀԵՂՁՈՒՑԻԿ, տե՛ս Հեղձուկ։ | | | ՀԵՂՁՈՒՑԻՉ, ի 1. Душный, удушливый, удушающий. Հեղձուցիչ տոթ удушающий, удушливый зной. 2. (փխբ.) Удушливый, удушающий. Հեղձուցիչ մթնոլորտ՝ միջավայր удушливая, удушающая атмосфера, среда. ◊ Հեղձուցիկ գազեր удушливые газы. | | | ՀԵՂՈՒԿ 1. գ. Жидкость. 2. ա. Жидкий. Հեղուկ գազ сжиженный газ. | | | ՀԵՂՈՒԿԱՅԻՆ, ա. Жидкий. | | | ՀԵՂՈՒԿԱՆԱԼ, ացավ Сжижаться. | | | ՀԵՂՈՒԿԱՉԱՓ, ի Мензурка. | | | ՀԵՂՈՒԿԱՐԱՐ, ի (մսնգ.) Конденсатор. | | | ՀԵՂՈՒԿԱՑՆԵԼ, ցրի Сжижать. | | | ՀԵՂՈՒԿԱՑՈՒՄ, ցման Сжижение. | | | ՀԵՂՈՒԿԱՑՎԵԼ, վեց Сжижаться. | | | ՀԵՂՈՒԿՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Жидкость, жидкое состояние. | | | ՀԵՂՈՒՄ, ղման Пролитие. | | | ՀԵՂՈՒՅՍ, ի 1. (հնց.) Гвоздь 2. Болт. | | | ՀԵՂՈՒՍԵԼ, եցի Заклёпывать, заклепать. | | | ՀԵՂՈՒՍՈՒՄ, սման Заклёпывание, заклёпка. | | | ՀԵՂՈՒՍՎԵԼ, վեց Заклёпываться. | | | ՀԵՂՎԵԼ, վեց Литься, проливаться, пролиться. | | | ՀԵՂՔ, Ի 1. Одышка, пыхтение. 2. Дыхание, дух. 3. Порыв (ветра, бури и т. п.). | | | ՀԵՃՈՒԿՍ, միայն Ի հեճուկս արտահայտության մեջ назло, в пику кому. | | | ՀԵՄՈԳԼՈԲԻՆ, ի Гемоглобин. | | | ՀԵՅ, ձ. Эй, гей. | | | ՀԵՅ-ՀԵՅ, ձ. Эй-Эй! | | | ՀԵՅՎԱԽ Увы, эх ! Эхма! Эхе-хё! | | | ՀԵՅ-ՎԱԽ Увы, эх ! Эхма! Эхе-хё! | | | ՀԵՅՐԱՆ (բրբ.) 1 գ Восторг, очарование, восхищение. 2. ա. Очарованный, восхищённый. ◊ Հեյրան անել очаровать. Հեյրան լինել быть очарованным, восхищённым кем-л. | | | ՀԵՆ, ի 1. Разбойничья шайка. 2. Пират. | | | ՀԵՆԱԳԵՐԱՆ, ի Опорная балка, прогон. | | | ՀԵՆԱԿ, ի 1. Костыль. 2. Опора, подпорка. | | | ՀԵՆԱԿԱՅԻՆ, ա. Опорный. | | | ՀԵՆԱԿԱՎՈՐ, ա. На костылях. | | | ՀԵՆԱԿԵՏ, ի Точка опоры | | | ՀԵՆԱԿԵՏԱՅԻՆ, ա. Опорный. | | | ՀԵՆԱՁՈՂ, տե՛ս Հենակ 2. նշան.։ | | | ՀԵՆԱՆԱՎ, ի Пиратское судно. | | | ՀԵՆԱՊԱՏ, ի Подпорная стена. | | | ՀԵՆԱՍՅՈՒՆ, սյան Опорный столб. | | | ՀԵՆԱՐԱՆ, ի 1. Опора, подпора, подпорка. 2. (փխբ.) Опора, оплот. | | | ՀԵՆԱՑԻՑ, ցցի Свая. | | | ՀԵՆԱՑՈՒՊ Трость, палка. | | | ՀԵՆԱՓԱՅՏ Трость, палка. | | | ՀԵՆԵԼ, եցի Опирать, опереть, прислонять, прислонить. | | | ՀԵՆՈՑ, տե՛ս Հենարան 1 նշան.։ | | | ՀԵՆՈՒԹՅՈՒՆ, թյան Пиратство. | | | ՀԵՆՈՒՄ, նման Базирование, опора. | | | ՀԵՆՎԵԼ, վեցի 1. Опираться, опереться, прислоняться, прислониться 2. (փխբ.) Опираться, опереться, основываться, основаться, держаться, базироваться. | | | ՀԵՆՑ, մ. 1. Только, лишь, лишь только. 2. Как раз. 3. Именно. 4. Же. ◊ Հենց որ как только. Հենց այն է только, только что. Հենց այնպես просто так. | | | ՀԵՆՔ, ի 1. Сновка, снование. 2. Основа (ткани). 3. Фон. | | | ՀԵՆՔԱԳՈՐԾ, ի Сновальщик. | | | ՀԵՆՔԱԹԵԼ, ի Основная нить, основа. | | | ՀԵՆՔԱՅԻՆ, ա. Основный, сновальный. | | | ՀԵՇՏ 1. ա. Лёгкий, нетрудный. 2. մ. Легко, нетрудно. ◊ Հեշտ է ասելը легко сказать. | | | ՀԵՇՏԱԲԱՐ, մ. Легко, без труда, с лёгкостью. | | | ՀԵՇՏԱԲՈՒՅՐ, ա. Благоухающий. | | | ՀԵՇՏԱԳԻՆ, մ. Легко, приятно. | | | ՀԵՇՏԱԳՐԳԻՌ, տե՛ս Դյուրագրգիռ։ | | | ՀԵՇՏԱԵՌ տե՛ս Ինքնաեռ.։ | | | ՀԵՇՏԱԶՄԱՅԼ ա. Прекрасный, прелестный. | | | ՀԵՇՏԱԼԻ ա. Очень приятный, сладостный. | | | ՀԵՇՏԱԼԻՐ ա. Очень приятный, сладостный. | | | ՀԵՇՏԱԼԻՑ ա. Очень приятный, сладостный. | | | ՀԵՇՏԱԼՈՒՅԾ, ա, Легкорастворимый, быстрорастворимый. | | | ՀԵՇՏԱԼՈՒՐ, ա. Сладкозвучный. | | | ՀԵՇՏԱԽՈՒՄ, ա. Приятный для питья, легко пьющийся. | | | ՀԵՇՏԱԾԻՆ, ա. Легко рождающая. | | | ՀԵՇՏԱԿԵՅՈՒԹՅՈՒՆ, տե՛ս Փափկակեցություն։ | | | ՀԵՇՏԱԿԻՐ, ա. Легко переносимый. | | | ՀԵՇՏԱԿՅԱՑ, տե՛ս Փափկակյաց։ | | | ՀԵՇՏԱՄԱՐՍ, տե՛ս Դյուրամարս։ | | | ՀԵՇՏԱՄԱՐՍՈՒԹՅՈՒՆ, տե՛ս Դյուրամարսություն։ | | | ՀԵՇՏԱՄՈԼ, ա. Сладострастный, сластолюбивый (книжн.) похотливый. | | | ՀԵՇՏԱՆԱԼ, ացավ Облегчаться, облегчиться. | |
| |
